Het jaar 2026 markeert een omslagpunt in de technologische ontwikkeling van organisaties. Na een periode van onbeperkte tests en experimenteerdrang, wordt de focus nu verschoven naar een meer strategische en realistische benadering van digitale transformatie. Bedrijven erkennen dat de ware concurrentievoordeel niet meer ligt in het simpelweg uitproberen van nieuwe technologieën, maar in het opbouwen van robuuste, beveiligde en waardevolle digitale ecosystemen die tastbare zakelijke resultaten opleveren.
Liferay, een toonaangevende leverancier van Digital Experience Platforms (DXP), heeft zes kerntrends geïdentificeerd die deze evolutie bepalen. Centraal in deze trends staan het vergroten van controle, het versterken van beveiliging en het behalen van een duidelijke return on investment (ROI). Dit impliceert een fundamentele verandering in hoe organisaties hun technologische architectuur ontwerpen en inzetten, waarbij slim hergebruik van bestaande middelen en het versnellen van marktintroducties cruciaal worden voor succes.
Een belangrijke ontwikkeling is de maturatie van de ‘composable architecture’. Hoewel het concept van het samenstellen van digitale oplossingen uit verschillende ‘best-of-breed’-componenten veelbelovend leek, bleek de complexiteit en de hoge kosten ervan een belemmering. Het antwoord hierop wordt gevormd door de ‘open suite’ – een strategisch middenweg. Deze platforms bieden een centrale, geïntegreerde set kernfunctionaliteiten zoals contentbeheer, analytics en databeheer, waardoor integratie- en onderhoudsprocessen aanzienlijk worden vereenvoudigd. In tegenstelling tot traditionele monolithische systemen, maken open suites het mogelijk om derden te verbinden of eigen modules te vervangen zodra er betere opties beschikbaar komen, terwijl de architectuur toch open en flexibel blijft.
Tegelijkertijd wordt kunstmatige intelligentie (AI) niet meer slechts een losse functie, maar een gecontroleerde serviceloop die naadloos wordt ingebouwd in bestaande platformen. Door AI als een laag van beheerde diensten te integreren, blijven gevoelige bedrijfsgegevens binnen de perimeter van de organisatie. Data en instructies worden gecontroleerd gestuurd naar externe AI-diensten op basis van gebruikerstoestemming, waarmee het risico op datalekken wordt geminimaliseerd en compliance wordt gewaarborgd.
Een ander belangrijk punt is de toenemende rol van digitale soevereiniteit als strategisch voordeel, vooral binnen streng gereguleerde markten zoals de Europese Unie. Organisaties zien dataslocatie en infrastructuuronderdeel niet langer als louter technische kwesties, maar als kernbeslissingen voor vertrouwen en concurrentiekracht. Open source technologieën krijgen in dit verband een prominente rol, omdat hun transparantie bedrijven en overheden in staat stelt systemen te auditen en te valideren, waardoor hogere niveaus van veiligheid en naleving worden bereikt.
Verder zien we een trend richting de empowerment van niet-technische ontwikkelaars, binnen gecontroleerde kaders. Low-code en no-code tools worden geïntegreerd in enterprise platforms, waardoor bijvoorbeeld marketing- en HR-personeel eigen applicaties kunnen bouwen zonder dat zij diepgaande programmeerkennis nodig hebben. Dit verbetert de snelheid van innovatie en verkort de time-to-market, terwijl de IT-afdeling nog steeds het toezicht en de governance behoudt.
Het strategisch inzicht van de Chief Marketing Officer (CMO) wordt versterkt door het ontstaan van een uniforme datavoorziening. Toekomstgerichte digitale experience-platforms richten zich op het consolideren van klantgegevens uit disparate bronnen, waardoor de marketingteams een 360-graden klantbeeld krijgen. Dit vormt de basis voor gepersonaliseerde ervaring en effectieve campagnes, met een stevigere controle over de klantreis.
Tot slot wordt het technologische speelveld voor kleine en middelgrote ondernemingen (KMO’s) aanzienlijk democratischer. Modulaire oplossingen op ondernemingsniveau worden toegankelijker door het aanbieden van krachtige, stand-alone modules, zoals e-commerce en analytics. Dit stelt KMO’s in staat om hun technologische fundament gefaseerd op te bouwen, waarmee zij kunnen concurreren met grote marktleiders, zonder de noodzaak van grote infrastructuur-investeringen.
Kortom, 2026 betekent voor organisaties een verschuiving van experimenteren naar bouwen. Het strategisch inzetten van technologie, beveiliging en governance vormt de kern van een nieuw competitief landschap waarin controle, flexibiliteit en waarde centraal staan.