De siliciumoorlog om Kunstmatige Intelligentie draait niet meer alleen om wie de snelste GPU fabriceert. In 2026 verschuift de echte strijd naar een meer ongemakkelijk —en strategischer— terrein: wie het ecosysteem controleert (interconnectie, compatibiliteit, tools, intellectueel eigendom en allianties) in een tijdperk waarin grote spelers hyper-schaal zelf hun chips willen ontwikkelen en tegelijkertijd vereisen dat alles binnen het datacenter “ineenstemmig” communiceert.
In deze context bewegen Nvidia, Arm en Qualcomm zich met verschillende doelen, maar volgens een gedeeld patroon: zij willen hun technologie de ruggengraat maken van derde-partij accelerators, zelfs wanneer deze partijen onderling concurreren.
Van “GPU vs ASIC” naar “ecosysteem vs ecosysteem”
De opkomst van AI-ASIC’s (specifieke chips voor gerichte workloads) volgt een eenvoudige logica: als je duizenden servers inzet met een zeer gerichte set modellen, netwerken en pipelines, is de stimulans om te optimaliseren op kosten, prestaties en efficiëntie enorm. Daarom bouwen of ontwerpen steeds meer operators hun eigen silicium… maar ze staan voor een limiet: de operationele complexiteit van het integreren van computing, netwerken, geheugen, opslag en software in één coherent systeem.
Hier treedt “coopetitie” op op: chips concurreren misschien, maar werken samen (of komen vast te zitten) bij interconnectie, standaarden en tooling.
Nvidia: de deur openen… om de slot te blijven
Nvidia domineert al jaren het verhaal van de “AI-fabriek”: GPU’s, netwerken, bibliotheken en een steeds verder geïntegreerde stack. Het probleem is dat, naarmate de markt groter wordt, meer strategische klanten willen afbouwen van afhankelijkheden.
In plaats van zich af te sluiten, kiest Nvidia voor het tegenovergestelde: een licentie geven op een deel van haar interconnectietechnologie zodat andere chips — inclusief ASIC’s — kunnen worden geïntegreerd in architecturen waar Nvidia nog steeds de regels bepaalt. Met andere woorden: het “toestaan” dat de “concurrent” de ruimte binnenkomt, zolang hij maar door een Nvidia-deur binnenkomt.
Dit is cruciaal omdat hoge-snelheid interconnectie, in de praktijk, het “bloedcirculatiesysteem” van het AI-datacenter vormt. Als één acteur de standaard bepaalt, concurreert de rest binnen het veld dat dat bepaalt.
Arm: meer integratie voor snellere ontwerpen, en meer “kant-en-klare” bouwstenen
Arm speelt een andere kaart. Haar kracht ligt niet in het verkopen van één specifieke chip, maar in de architectuur (en de startbasis) voor grote delen van het moderne processor- en acceleratordesign. Arm streeft naar meer geïntegreerde oplossingen — niet alleen “losse” IP-blokken, maar complete subsysteem-sets — waarmee partners en fabrikanten het ontwerp kunnen versnellen, risico’s kunnen verlagen en sneller op de markt kunnen komen.
Dit past bij een wereld waar de waarde verschuift naar integratie: minder maatwerkengineering en meer snel gevouwen, geverifieerde bouwblokken. Arm wil de industriele basis worden waarop AI-ASIC’s worden gebouwd, zelfs als die ASIC’s haar merk niet dragen.
Qualcomm: versterken van het ‘spierpakket’ (en minder afhankelijkheid) te midden van spanningen met Arm
Qualcomm heeft haar strategie recent aanzienlijk veranderd: van mobiel naar PC, en nu naar datacenters, met een duidelijke ambitie voor high-performance computing. Maar haar positie wordt tevens beïnvloed door een cruciale factor: de relatie met Arm, die gekenmerkt wordt door een juridische strijd en het risico — al dan niet theoretisch — op het verbreken van licenties in bepaalde scenario’s.
In dit speelveld versterkt Qualcomm haar posities door:
- High-performance interconnectie en connectiviteit voor datacenters: essentiële capaciteiten als data beweging tussen accelerators en nodes het prestatietekort vormen, niet alleen de compute.
- Onderzoek naar alternatieve architecturen/CPU’s en strategische activa om niet te afhankelijk te zijn van één enkele IP-provider.
Haar recente bedrijfsbewegingen weerspiegelen deze koers: aankopen voor technologische versterking en het veiligstellen van strategische posities binnen kritieke blokken van de datacenter-stack.
Vergelijkende tabel: waar streeft elke speler naar?
| Speler | Strategisch doel | Wat proberen ze te controleren | Risico dat ze willen vermijden |
|---|---|---|---|
| Nvidia | Interconnectie als “lijm” voor heterogene omgevingen | De communicatie standaard en het ecosysteem | Dat eigen ASIC’s van derden hun platform ondermijnen |
| Arm | Meer geïntegreerde subsystemen en kant-en-klare ontwerpen | De architectuur/IP layer die ontwerpers gebruiken | In de markt blijven als “IP commodity” zonder controle over de roadmap |
| Qualcomm | Aankopen en uitbreiding in kritieke datacenterblokken | Interconnectie + technologische opties voor schaalvergroting | Structuurdependentie van externe IP-ketens |
Wat betekent dit voor 2026?
De onderliggende boodschap is ongemakkelijk voor wie een “schone” competitie op FLOPS verwachtte: de winnaar wordt niet per se degene met de beste chip, maar degene die de andere chips (zelfs rivalen) zodanig laat functioneren dat ze beter werken binnen haar eigen technologische ecosysteem.
Voor de hyper-schaalbedrijven opent dit een periode van voortdurende onderhandelingen: zij kunnen eigen ASIC’s ontwerpen, maar moeten bepalen welk ecosysteem ze kiezen voor interconnectie, uitrol, programmering en operaties. En daarin vechten Nvidia, Arm en Qualcomm om de standaard te worden.
Veelgestelde vragen
Waarom zetten hyper-schaalbedrijven in op AI-ASIC’s in plaats van alleen GPU’s te kopen?
Omdat een ASIC geoptimaliseerd kan worden voor kosten, energieverbruik en prestaties bij heel gerichte workloads. Het probleem ontstaat echter bij het schalen en beheren van die ASIC’s, omdat dat de complexiteit in netwerken, software en tools verhoogt.
Wat is vandaag de meest kritische factor: de chip of de interconnectie?
Meer en meer wordt dat de interconnectie. Bij grootschalige AI kan het verplaatsen van data tussen accelerators en knooppunten de prestaties beperken, soms zelfs meer dan de rekenkracht zelf.
Hoe beïnvloedt de spanning tussen Arm en Qualcomm de chipmarkt?
Het brengt onzekerheid over afhankelijkheden in IP en licenties, en motiveert Qualcomm om alternatieven te versterken en strategische activa te ontwikkelen om haar blootstelling te verkleinen.
Kan er een “één standaard” ontstaan voor AI datacenters?
Het is mogelijk dat een deel van de markt zich rondom enkele dominante standaarden beweegt (interconnectie + software + tooling), maar de drang van hyper-schaalbedrijven om te diversifiëren maakt een coexistente ecosysteem-strijd waarschijnlijk op de middellange termijn.
via: digitimes