Al tientallen jaren ontwikkelt cyberbeveiliging zich in twee snelheden: die van de aanvallers, die steeds sneller en georganiseerder worden, en die van veel kleine organisaties of legacy-omgevingen die proberen te innoveren maar niet altijd de aanvallen zien aankomen. In deze context hebben Cloudflare en Mastercard een strategisch partnerschap aangekondigd om nieuwe beveiligingstools te ontwikkelen, gericht op kleine bedrijven, kritieke infrastructuren en overheden. Het duidelijke doel: de “blinde vlekken” verkleinen en security overgaan van een alert-gedreven aanpak naar resultaatgerichte beveiliging.
Het aankondiging is geen “kant-en-klare product”, maar een gezamenlijke routekaart: het integreren van monitoringsmogelijkheden voor aanvalsporen gekoppeld aan Mastercard (via Recorded Future en RiskRecon) met de Security Suite voor Applicaties van Cloudflare. De belofte: dat organisaties kunnen ontdekken wat ze blootstellen aan internet, risico’s kunnen prioriteren en beschermingen kunnen activeren vanuit één overzichtelijk platform, zonder dat ze in één week een volledig Security Operations Center (SOC) hoeven op te zetten.
Het echte probleem: groei van het bedrijf betekent ook meer aanvalspunten
Voor een kleinbedrijf, gemeente of operator met kritieke infrastructuur ligt het risico niet meer enkel bij “de hoofdserver” of “de bedrijfswebsite”. Tegenwoordig zijn er meerdere lagen: externe leveranciers, uitbestede diensten, SaaS-oplossingen, oude applicaties die niemand wil aanpassen omdat “ze blijven werken”, vergeten domeinen, testomgevingen die in productie gaan en vooral shadow IT (activa die bestaan, maar niet geïnventariseerd of beveiligd zijn zoals ze zouden moeten).
Dit gat wil de nieuwe samenwerking dichten. Volgens de communicatie helpt Recorded Future bij het ontdekken van blootgestelde domeinen of stacks. Wanneer onbeschermde activa worden gevonden, kan Cloudflare direct de bescherming uitbreiden. De kern ligt in het principe: als je niet weet dat het bestaat, kun je het niet beveiligen. Veel ernstige incidenten beginnen dan ook hiermee.
Een “weerbericht” over je veiligheidspositie: van rating A–F tot prioriteiten
Een opvallend onderdeel van de aanpak is het concept van continue zichtbaarheid: een up-to-date overzicht van de cybersecuritypositie met een letterrating van A tot F gebaseerd op controles zoals kwetsbaarheden, zwakke authenticatie, blootgestelde infrastructuur, third-party risico’s, enzovoort. In plaats van te verdwalen in een overvloed aan bevindingen, toont het dashboard vooral de meest kritische gebieden, geprioriteerd op basis van urgentie en met context voor gerichte actie.
De praktische stap daarna is niet alleen diagnose stellen, maar ook overgaan tot actie. Vanuit het Cloudflare-dashboard kunnen organisaties beveiligingscontroles activeren zoals een WAF, encryptie, of geautomatiseerde beschermingslagen—om geconstateerde risico’s te mitigeren. Het idee is eenvoudig: als beveiliging niet snel wordt omgezet in concrete stappen, blijft het slechts een theoretisch concept.
Kritieke infrastructuur: veiligheid als collectieve verantwoordelijkheid, niet alleen technologie
Het bericht benadrukt ook dat bescherming van kritieke infrastructuur geen louter technologische aangelegenheid is. Dan Cimpean, hoofd van het nationale cyberbeveiligingsmechanisme in Roemenië, vat het treffend samen met een zeer “aan de trencj” perspectief: in economieën die steeds afhankelijker worden van digitale netwerken, vereist veerkracht samenwerking tussen overheid en markt, tussen landen en internationale organisaties.
Dit sluit aan bij een realiteit die veel overheden kennen: aanvallen maken geen onderscheid tussen “groot” en “klein”. Malafide actoren geven de voorkeur aan doelen met minder middelen, omdat het rendement hoog is en weerstand laag. Cloudflare omschrijft dat vaak met de term: organisaties “target rich but resource poor” (veel te beveiligen doelen, maar weinig beschikbare middelen).
Waarom Mastercard hier is (en waarom Cloudflare dat ook is)
Het is inmiddels niet meer verrassend dat een betalingsbedrijf een belangrijke rol speelt in cybersecurity. Mastercard is al geruime tijd bezig met het versterken van haar digitale risicobeoordeling en intelligence-activiteiten. Het werd snel duidelijk met initiatieven zoals de geplande overname van Recorded Future (aangesloten in 2024) en de ontwikkeling van oplossingen voor risico’s van derden en externe blootstelling. Tegelijkertijd positioneert Cloudflare zich als een “edge platform”: een combinatie van connectiviteit en beveiliging voor toepassingen en services op het internet front-end.
De samenwerking past binnen een trend van 2026: beveiliging verschuift naar meer operationele modellen, waarbij het minder gaat om het aantal tools, en meer om het snel kunnen ontdekken, prioriteren en reageren—zeker voor organisaties zonder 24/7 security teams.
Waar je op moet letten: beloftes, echte integratie en operationele frictie
Zoals bij elke “voorlopige” aankondiging is het succes afhankelijk van de details: hoe wordt de rating geïntegreerd in bestaande workflows, hoe accuraat zijn de bevindingen, hoe veilig is de automatisering zonder de service te verstoren, en hoe wordt de complexiteit van hybride omgevingen bestreden?
Als de uitvoering goed verloopt, kan de impact aanzienlijk zijn: meer kleine organisaties en overheidsinstellingen krijgen toegang tot beveiligingspraktijken die vroeger voorbehouden waren aan grote spelers. Bij een minder goede uitvoering blijft het bij een nieuwe aankondiging. Het onderliggende sterk gepresenteerde uitgangspunt blijft: zichtbaar maken wat onzichtbaar is, en cybersecurity meer actiegericht maken voor degenen die zich geen fouten kunnen veroorloven.
Veelgestelde vragen (FAQ)
Wat betekent “aanvalsvlakte” in een bedrijf of overheid?
Het omvat alle systemen, services, domeinen, applicaties en configuraties die blootgesteld zijn aan internet (of eraan gekoppeld), en die door een aanvaller kunnen worden misbruikt. Dit varieert van websites en API’s tot clouddiensten, remote toegang, SaaS, en vergeten activa.
Waarom zijn kleine bedrijven en overheidsinstanties vaak doelwit?
Omdat ze meestal beperkte middelen hebben, legacy-omgevingen en minder zichtbaarheid. Voor kwaadaardige actoren vormen ze een “gemakkelijke ingang” of een zwak schakelpunt om de supply chain en grotere partners te bereiken.
Wat brengt een beveiligingsrating van A–F?
Goed toegepast, helpt het om prioriteiten te stellen: het vertaalt technische bevindingen naar een begrijpelijke indicator die aangeeft wat het eerste moet worden aangepakt op basis van risico, blootstelling en kritikaliteit van het actiemiddel.
Vervangt dit een SOC of intern cybersecurityteam?
Niet per se. Het is er vooral op gericht om capaciteiten zoals asset discovery, prioritering en snelle remediatie dichter bij organisaties te brengen die geen volwassen SOC hebben. In complexe omgevingen blijft goed security governance en incident response cruciaal.
vía: cloudflare