De nieuwe strijd om de chip: SpaceX, Apple en Maleisië zetten een stap

De halfgeleiderindustrie geeft opnieuw een zeer duidelijke afbeelding van de nieuwe technologische geopolitiek: het gaat niet meer alleen om het fabriceren van meer chips, maar om het controleren van de volledige keten. SpaceX wil een grote eigen fabriek bouwen in Texas om de projecten van Elon Musk te ondersteunen, Apple onderzoekt alternatieven voor TSMC in de Verenigde Staten en Maleisië probeert zich te versterken op het gebied van geïntegreerde circuitontwerp, terwijl een corruptiebestrijdingsonderzoek de overeenkomst met Arm omringt.

Het zijn drie verschillende verhalen die allemaal in dezelfde richting wijzen. Chips zijn uitgegroeid tot strategische infrastructuur. Ze voeden autonome voertuigen, satellieten, AI-data centers, robots, mobiele telefoons, defensie, energie en digitale diensten. Wie te afhankelijk is van één enkele leverancier, één eiland of één technologie, loopt risico.

Jarenlang konden veel technologiebedrijven opereren met een zeer efficiënte wereldwijde keten: ontwerp in één land, productie in een ander, verpakking in Azië, eindmontage in een andere regio en wereldwijde verkoop. Kunstmatige intelligentie, de spanningen tussen de Verenigde Staten en China, en de concentratie van geavanceerde productie in Taiwan hebben die berekening veranderd. Nu ligt de prioriteit niet meer alleen op kosten, maar ook op toegang, controle, veerkracht en reactievermogen.

SpaceX wil zijn eigen megafabriek voor chips in Texas

Het meest opvallende bericht komt uit Texas. SpaceX heeft plannen gepresenteerd voor de oprichting van Terafab, een productieinstallatie voor halfgeleiders en geavanceerde computing in de county Grimes, ongeveer 110 kilometer ten noordwesten van Houston. De voorlopige initiële investering bedraagt 55 miljard dollar en kan oplopen tot 119 miljard dollar als alle geplande fasen worden voltooid.

Het project, dat ook verbonden is met Tesla, richt zich op het produceren van chips voor diverse takken van Musk’s universum: autonome rijsystemen, de satellietconstellatie van SpaceX, humanoïde robots, AI-data centers en toekomstige ruimtelijke infrastructuren. Volgens beschikbare informatie zou Terafab gebruik maken van Intel 14A-processortechnologie, waardoor Intel een potentiële spil wordt in een uiterst ambitieuze industriële strategie.

De operatie heeft ook een financiële dimensie. SpaceX heeft in documenten gerelateerd aan haar beursgang aangegeven dat toegang tot AI-chips een significante risico is voor haar plannen. Het bedrijf heeft geen langlopende contracten met veel directe chipleveranciers en haar hardwarebehoeften overtreffen de marktcapaciteit. Dit onderstreept de logica van het opbouwen van eigen capaciteit, ondanks de enorme technische, energetische en economische uitdagingen.

De county Grimes heeft al fiscale incentives goedgekeurd en de aanwijzing van een herinvesteringszone die gekoppeld is aan het project, hoewel er ook lokale oppositie bestaat. Sommige bewoners uiten zorgen over milieu-impact, de druk op water en energie, en de veranderingen die een installatie van deze omvang kan veroorzaken in een landelijke omgeving. De belofte van werkgelegenheid en investeringen wordt geconfronteerd met een ongemakkelijke vraag: in hoeverre moeten regio’s belastingvoordelen bieden aan gigantische technologische projecten die ook publieke middelen en infrastructuur vereisen?

Terafab is geen gewone fabriek. Als het doorgaat, zou dat een teken zijn dat grote techbedrijven niet langer enkel chips willen kopen op de markt, maar ze willen beveiligen, ontwerpen en, indien mogelijk, binnen een meer gecontroleerde keten produceren. Verticale integratie is weer in de mode, niet uit industrial nostalgia, maar omdat AI chips schaars heeft gemaakt.

Apple kijkt naar Intel en Samsung om risico TSMC te verminderen

Ook Apple beweegt zich, al met veel meer voorzichtigheid. Het bedrijf voert voorlopige gesprekken met Intel en Samsung Electronics over de mogelijkheid om in de Verenigde Staten enkele van haar belangrijkste processors te produceren. Er zijn nog geen bestellingen, contracten of publieke overeenkomsten, maar het feit dat Apple die richting opgaat, is al significant.

De afhankelijkheid van TSMC was een van de grote sterktes van Apple in de afgelopen tien jaar. Haar A- en M-series chips profiteren van de geavanceerde fabricagemogelijkheden van de Taiwanese fabrikant, die een combinatie van prestaties, efficiëntie en schaal biedt die moeilijk te evenaren is. Maar die afhankelijkheid brengt ook risico’s met zich mee. Taiwan is het zwaartepunt van wereldwijde geavanceerde productie, en elke geopolitieke spanning, natuurramp of capaciteitsbeperking kan de hele keten beïnvloeden.

Samsung ontwikkelt een geavanceerde fabriek in Taylor, Texas, en Apple zou die faciliteiten hebben bezocht die nog in aanbouw zijn. Intel probeert opnieuw zijn foundry-activiteiten te stimuleren, met proceslijnen zoals 18A-P die mogelijke alternatieven bieden voor klanten die in de VS willen produceren. Toch zal Apple haar partners niet zomaar veranderen om geopolitieke redenen. Ze heeft prestaties, yield, stabiliteit, kosten en schaal nodig — en die biedt TSMC nog steeds het beste.

Er is ook een onderhandelingstoon: Apple onderzoekt mogelijk reële alternatieven, maar stuurt ook een signaal naar TSMC dat exclusiviteit niet gegarandeerd mag worden. In een markt waar NVIDIA in gewicht toeneemt als belangrijke klant voor TSMC, moet Apple haar toegang tot geavanceerde capaciteiten beschermen. Alternatieven hebben, zelfs als ze voorlopig slechts mogelijk zijn, versterkt haar onderhandelingspositie.

Een verschuiving van 20% van wafers naar Intel of Samsung zou significante industriële en financiële impact hebben. Voor Intel’s foundry-onderdeel zou een belangrijke opdracht van Apple enorme validatie betekenen. Voor Samsung zou het een achterstand inhalen op een klant die haar als belangrijkste chipproducent voor de iPhone verloor. Voor Apple zou het een soort verzekeringspolis zijn, mits de technologie aan de verwachtingen voldoet.

Maleisië wil zich meer richten op ontwerp, maar akkoord met Arm onder onderzoek

Het derde nieuwsbericht komt uit Zuidoost-Azië. De antimachtigingscommissie van Maleisië heeft twee personen geïdentificeerd voor mogelijke vervolging in verband met een overeenkomst van 1.100 miljoen ringgit met Arm Holdings. De uiteindelijke beslissing ligt bij het openbaar ministerie, dat bewijsstukken en getuigenissen moet beoordelen voordat het mogelijke aanklachten overweegt.

De zaak is gevoelig omdat het een van de belangrijkste strategieën van Maleisië betreft om verder te komen in de waardeketen van halfgeleiders. Het akkoord met Arm had tot doel toegang te geven tot licenties voor het ontwerpen van geïntegreerde circuits en gerelateerde technologie, met als doel lokale capaciteiten te ontwikkelen in een fase waarin meer waarde wordt gehecht aan ontwerp, verpakking en innovatie — waar Maleisië al een sterke positie heeft.

De minister van Investeringen, Handel en Industrie, Johari Abdul Ghani, verklaarde tijdens SEMICON Southeast Asia 2026 dat het land 25 basishanks en zeven geavanceerde IC-licenties heeft ontvangen van Arm. Volgens de gepubliceerde informatie zouden al vijf basishanks en drie geavanceerden zijn toegekend aan lokale bedrijven.

De strategische koers heeft zeker zin. Maleisië wil niet meer alleen gelden als een productieland en back-end voor halfgeleiders, maar wil zich sterker richten op ontwerp, geavanceerde verpakking en innovatie. Maar zo’n grote industriële beleidslijn vereist solide governance. Als er twijfels blijven bestaan over het proces, de kosten of de resource-allocatie, kan de geloofwaardigheid van het plan worden ondermijnd.

Zuidoost-Azië krijgt meer aandacht vanwege de herordening van supply chains. Multinationals zoeken naar diversificatie buiten China, versterken regionale capaciteiten en willen dichtbij talentvolle ecosystemen, met concurrerende kosten en stabiliteit. Maleisië heeft een echte kans, maar moet technologische overeenkomsten vertalen naar eigen capaciteiten en voorkomen dat politieke scepsis het industriële doel ondermijnt.

De gezamenlijke conclusie uit deze verhalen is duidelijk. SpaceX wil produceren om onafhankelijk te blijven. Apple zoekt alternatieven om te vermijden dat te veel risico’s geconcentreerd raken. Maleisië probeert zich te ontwikkelen in ontwerp om niet in de lagere waardeklassen te blijven hangen. De halfgeleiderindustrie betreedt een fase waarin globale efficiëntie niet meer voldoende is. Nu tellen technologische soevereiniteit, toegang tot kapitaal, energiecapaciteit, intellectueel eigendom en institutioneel vertrouwen.

Veelgestelde vragen

Wat is Terafab, het project van SpaceX in Texas?
Terafab is een voorgestelde faciliteit door SpaceX in Grimes County, Texas, bedoeld om halfgeleiders en geavanceerde computing infrastructuur te produceren. De initiële investering bedraagt 55 miljard dollar en kan oplopen tot 119 miljard dollar in latere fasen.

Waarom praat Apple met Intel en Samsung terwijl het al met TSMC werkt?
Apple wil risico’s van afhankelijkheid van TSMC verminderen en opties onderzoeken om in de VS te produceren. De gesprekken bevinden zich nog in een vroeg stadium; er zijn geen orders of bindende afspraken.

Welke rol kan Intel spelen in deze nieuwe fase?
Intel probeert haar foundry-activiteiten te versterken. Als het klanten zoals Apple kan aantrekken of betrokken raakt bij projecten zoals Terafab, zou dat een belangrijke bevestiging vormen voor haar strategie.

Wat onderzoekt Maleisië in de overeenkomst met Arm?
De antimachtigingscommissie onderzoekt de overeenkomst van 1.100 miljoen ringgit met Arm Holdings, met betrekking tot toegang tot licenties voor chipontwerp. Twee personen worden aanbevolen voor mogelijke vervolging; de uiteindelijke beslissing ligt bij het openbaar ministerie.

via: semiconductorsinsight

Scroll naar boven