Google zet een ongewone onderzeese infrastructuur op in de Atlantische Oceaan. Nuvem en Sol zijn niet zomaar twee kabels die de Verenigde Staten met Europa verbinden, maar twee complementaire routes die elkaar kruisen op strategische punten en functioneel als back-up voor elkaar kunnen dienen. Het ontwerp versterkt een steeds duidelijker wordend inzicht in cloud-infrastructuur: weerbaarheid koop je niet alleen met capaciteit, maar wordt vanaf de vezel ontworpen.
Nuvem, aangekondigd in 2023, zal Myrtle Beach in South Carolina verbinden met Sines in Portugal, met takken naar Bermuda en São Miguel in de Azoren. Sol, gepland voor 2025, verbindt Palm Coast in Florida met Santander, eveneens met routes via Bermuda en de Azoren. Google legt uit dat beide systemen via landverbindingen in de Verenigde Staten en Iberië worden gekoppeld, naast hun aanwezigheid op Bermuda en in de Azoren. Dit netwerk maakt van de twee kabels een veel interessantere infrastructuur dan simpele duplicatie van capaciteit.
Twee routes om afhankelijkheid van één Atlantische verbinding te voorkomen
De publieke documentatie van Nuvem bij de FCC beschrijft een systeem met 16 vezelparen, met een ontwerpcapaciteit van ongeveer 24 Tbps per paar en in totaal 384 Tbps. Het hoofddesignbestrijk zal ongeveer 6.900 kilometer bedragen tussen Myrtle Beach en Sines, aangevuld met segmenten van circa 170 kilometer naar Bermuda en 124 kilometer naar de Azoren. Volgens de eigen regulatoire aanvraag wordt Nuvem het eerste systeem dat rechtstreeks de Verenigde Staten verbindt met de Azoren en vast Portugal, en tevens het eerste trans-Atlantische kabel met een landingspunt op Bermuda.
Sol volgt een vergelijkbare logica, maar met een andere toegangspoort. In de VS zal het systeem via Palm Coast, Florida gaan, terwijl het in Spanje Santander bereikt, waar Telxius als partner fungeert voor de landingsdiensten. Google presenteert deze als de enige actieve glasvezelkabel tussen Florida en Europa, en ziet het ook als een middel om Madrid’s cloud-infrastructuur beter te integreren in haar mondiale netwerk.
| Systeem | Hoofdroute | Intermediaire punten | Vezelparen | Aangedikte capaciteit |
|---|---|---|---|---|
| Nuvem | Myrtle Beach, South Carolina – Sines, Portugal | Bermuda en São Miguel, Azoren | 16 | 384 Tbps |
| Sol | Palm Coast, Florida – Santander, Spanje | Bermuda en Azoren | 16 | Ongeveer 392 Tbps, volgens sectorinformatie |
| Gezamenlijke functie | Dubbele trans-Atlantische route | Interconnecties in de VS, Iberië, Bermuda en Azoren | Totaal 32 | Weerstand en route diversiteit |
De verwijzingen naar Atlanta en Madrid, gangbare punten in netwerkanalyses, moeten worden opgevat als een benadering van de landknopen en backbone-bestemmingen die verbonden kunnen worden via deze routes, niet als officiële landingspunten voor onderzeese cabling. De bevestigde publiekelijke punten zijn Myrtle Beach en Sines voor Nuvem, en Palm Coast en Santander voor Sol.
De kracht ligt in de diversiteit. Een groot deel van het trans-Atlantische verkeer concentreerde zich historisch op bekende routes en landingspunten, zoals de noordoostkust van de VS, Virginia Beach, het VK, Frankrijk en Ierland. Google versterkt nu een alternatief via het Midden-Atlantisch en Zuid-Europa, met toegangspunten in South Carolina, Florida, Portugal en Spanje. Voor een bedrijf dat verkeer van zoekopdrachten, video, cloud, AI, gegevensreplikatie en zakelijke diensten beheert, vermindert het hebben van verschillende fysieke routes de blootstelling aan stroomonderbrekingen, congestie of lokale incidenten.
Bermuda en Azoren worden geen louter passagepunten meer
De aanwezigheid van Bermuda en de Azoren is niet puur decoratief. Bij een langeafstandskabel kunnen intermediaire punten energie leveren, operationeel ondersteuning bieden, onderhoud uitvoeren, technische segmentatie verzorgen en het systeem beheren. Ze zorgen er ook voor dat een eiland niet langer alleen afhankelijk is van externe routes, maar onderdeel wordt van de wereldwijde connectiviteitsarchitectuur.
Bermuda begrijpt deze kans zeer goed. De regering verwelkomde de landing van Nuvem en Sol als investeringen in digitale infrastructuur, economische veerkracht en concurrentievermogen. Het eiland heeft gewerkt aan regelgeving voor onderzeese kabelcorridors, vergunningen en beschermzones. Google ontwikkelt daar bovendien een landingsstation nabij Annie’s Bay in St. David’s, met ruimte voor meerdere systemen.
Ook in de Azoren gebeurt hetzelfde. São Miguel fungeert als knooppunt voor twee privétrans-Atlantische routes van Google. Het is niet alleen een geografisch feit, maar ook een strategisch voordeel: de Azoren kunnen redundantie bieden, toegang tot onderhoud en een nuttige positie om lange routes te verdelen. In geval van storingen, onderbrekingen of degradatie in een segment, biedt een architectuur met meerdere toegangs- en uitgangspunten meer ruimte voor het herrichten van verkeer.
De promotionele teksten in de sector spreken over Nuvem en Sol als “symbiotische kabels”. De metafoor klopt omdat ze kritieke onderdelen delen: Bermuda, Azoren, landverbindingen en integratie met Google’s cloud-infrastructuur. Als één route problemen ondervindt, kan de andere als alternatief functioneren. Dit is geen klassieke redundantie waarbij capaciteit wordt afgenomen of uitbesteed aan een andere operator, maar een ingebouwde redundantie binnen de backbone van de hyperscaler zelf.
De cloud onder water is ook al dichterbij
Nuvem en Sol laten goed zien hoe de rol van grote cloud providers is veranderd. Jarenlang waren hyperscalers grote kopers van capaciteit op kabels die door consortiums of carriers werden geëxploiteerd. Nu financieren, ontwerpen en controleren ze eigen privé-kabels, landingsstations en landverbindingen. Dit stelt hen in staat om latentie, kosten per bit, operationele veiligheid en beschikbaarheid beter af te stemmen.
Voor Google Cloud sluit dit nauw aan bij de vraag naar AI en gedistribueerde diensten. AI-modellen, dataplatforms en zakelijke applicaties vereisen enorme datastromen tussen regio’s. Latentie speelt een rol, maar ook stabiliteit. Een kabelsysteem wordt niet alleen gewaardeerd op maximale capaciteit, maar ook op hoe het presteert bij storingen.
Daarnaast speelt regelgeving een rol. De FCC erkent Starfish Infrastructure als de indirecte dochter van Google voor Nuvem, met verschillende groepsmaatschappijen die de segments in de VS, internationale wateren, Bermuda en Portugal beheren. Deze structuur onderstreept de complexiteit van het opzetten van onderzeese infrastructuur: elke jurisdictie vereist vergunningen, beveiliging, eigendomsstructuren en duidelijke verantwoordelijkheden.
De planning moet nog met voorzichtigheid worden benaderd. Google gaf aan dat Nuvem naar verwachting in 2026 operationeel zal zijn. Sommige sectorbronnen bevestigen dat; voor Sol wordt een ingebruikname in 2027 verwacht. Andere marktgeruchten spreken van mogelijke vertragingen tot 2028, door nog te voltooien landwerken, landingsstations en backhaul-routes. Zonder officiële bevestiging van Google over die vertragingen blijft het goed om te differentiëren tussen de officiële projectdatum en de realistische volledige commerciële beschikbaarheid.
Voor Spanje en Portugal is de interesse duidelijk. Santander en Sines krijgen meer gewicht als invoerpunten voor trans-Atlantisch verkeer, terwijl Madrid en andere Iberische knooppunten beter geïntegreerd kunnen worden in wereldwijde cloud-netwerken. De Iberische Península probeert al jaren zich te presenteren als digitale brug tussen Amerika, Europa en Afrika. Met Nuvem en Sol krijgt die ambitie twee privéroutes van een van ’s werelds grootste digital infrastructureleiders.
Veelgestelde vragen
Wat zijn Nuvem en Sol?
Ze zijn twee trans-Atlantische onderzeese kabels van Google. Nuvem verbindt de VS met Portugal en Sol verbindt de VS met Spanje, beide met routes via Bermuda en de Azoren.
Waarom worden ze ‘tweelingkabels’ genoemd?
Omdat ze punten delen en via landroutes in de VS en Iberië verbonden zijn. Deze architectuur maakt het mogelijk dat de ene route als back-up dient voor de andere.
Hoeveel capaciteit heeft Nuvem?
De regulatoire documentatie van Nuvem vermeldt 16 vezelparen, met een ontwerpcapaciteit van circa 384 Tbps.
Wat wint Spanje met Sol?
Santander wordt een nieuw invoerpunt voor trans-Atlantisch verkeer, en de cloud-infrastructuur van Madrid wordt beter verbonden met het mondiale Google-netwerk.
via: LinkedIn