India betreedt de chipsmarkt op de meest pragmatische manier: de OSAT-verpakking

India wil een plek veroveren in de wereldwijde halfgeleiderketen, maar probeert niet te beginnen met het duurste en meest complexe deel van de markt. Hun meest directe strategie richt zich op groei in OSAT en ATMP, dat wil zeggen: assemblage, verpakking, markering en testen van chips. Dit lijkt misschien een minder glamoureus segment dan het fabriceren van geavanceerde wafers, maar het is een veel realistischer toegangspunt voor een land dat snel industriële capaciteit, talent en geloofwaardigheid in halfgeleiders wil opbouwen, zonder decennia te wachten.

Volgens The Hindu BusinessLine heeft India ongeveer 64.000 crore rupees aan aangekondigde investeringen aangetrokken in OSAT- en ATMP-faciliteiten via de India Semiconductor Mission. Belangrijke projecten zijn onder andere de Tata Electronics-fabriek in Assam, de OSAT-eenheid van CG Semi, de faciliteiten van Kaynes Semicon, de joint venture tussen HCL Group en Foxconn in Uttar Pradesh, en de Suchi Semicon-fabriek in Gujarat.

De logica is helder. Een toonaangevende halfgeleiderfabriek kost vaak tussen de 10.000 en 25.000 miljoen dollar, of meer, en vergt een uiterst complexe keten van apparatuur, materialen, processen en expertise. Een OSAT-faciliteit daarentegen, vereist aanzienlijk minder investeringen, kan sneller operationeel zijn en brengt minder technologische risico’s met zich mee. Voor India is dit een manier om te starten op een plek waar het land al vooruitgang kan boeken.

OSAT: minder zichtbaar dan een fabriek, maar steeds strategischer

OSAT staat voor Outsourced Semiconductor Assembly and Test. In de praktijk krijgen deze fabrieken chips aangeleverd die al op wafers zijn geproduceerd; ze snijden, encapsuleren, verbinden, testen en bereiden ze voor op gebruik in eindproducten. ATMP, Assembly, Testing, Marking and Packaging, volgt een vergelijkbare aanpak.

Jarenlang werd deze fase als minder strategisch beschouwd dan waferfabricage. Die perceptie verandert nu snel. Geavanceerde verpakking is essentieel geworden voor AI, auto-industrie, industriële elektronica, communicatie, sensoren en consumentenelektronica. Bij veel moderne chips hangt de prestatie niet alleen af van de fabricatietechnologie, maar ook van hoe geheugen, logica, interconnecties en modules worden geïntegreerd in het eindpakket.

India heeft begrepen dat het niet nodig is om meteen de hele keten te domineren. Het kan beginnen op gebieden waar al vraag is, waar het talent voor ontwerp kan worden gekoppeld aan productiecapaciteit, en waar de afhankelijkheid van import hoog is.

ProjectGeschatte investeringLocatieFocus
Tata Electronics27.120 crore rupeesAssamAssemblage en verpakking
CG Power / CG Semi7.584 crore rupeesGujaratATMP/OSAT met Renesas en Stars Microelectronics
Kaynes Semicon3.307 crore rupeesSanand, GujaratWire bonding en substrategebaseerde pakketten
HCL Group-Foxconn3.706 crore rupeesUttar PradeshDisplay driver ICs en chip probing
Suchi Semicon100 miljoen dollarGujaratOSAT voor hoge volumepakketten

De Indiase overheid heeft verschillende van deze projecten vastgesteld binnen haar Semicon India-programma. Tata Electronics ontwikkelt in Assam een faciliteit van 27.120 crore met een beoogde capaciteit van 48 miljoen eenheden per dag; CG Power bouwt in Gujarat een eenheid van 7.584 crore met Renesas en Stars Microelectronics; Kaynes Semicon werkt aan een plant in Gujarat voor 3.307 crore, en de joint venture van HCL en Foxconn in Uttar Pradesh investeert 3.706 crore in display driver chips en gerelateerde diensten.

India’s voordeel: ontwerpvaardigheden, binnenlandse vraag en diversificatie

India beschikt over een belangrijk voordeel dat niet alle aspirant-landen hebben: ontwerpvaardigheden. De lokale industrie stelt dat het land al meer dan 20% van het wereldwijde ontwerp-talent in halfgeleiders levert. Maar ontwerpen alleen is niet genoeg, als de productie, verpakking, testen en delen van de toeleveringsketen nog altijd elders plaatsvinden.

Hier fungeert OSAT als brug. Het verbindt ontwerp, validatie, verpakking en testen. Het transformeert India niet onmiddellijk in een volledige krachtpatser in halfgeleiders, maar geeft het land wel een sterkere positie in een keten die bedrijven nu willen diversifiëren.

De binnenlandse vraag helpt ook mee. India groeit snel op gebieden als smartphones, consumentenelektronica, auto, telecommunicatie, industriële apparatuur, defensie, energie en digitale transformatie. Al deze sectoren verbruiken chips. Als India een deel van die chips lokaal kan verpakken en testen, vermindert het de afhankelijkheid van import en brengt het productie dichter bij de elektronica-producenten.

De geopolitieke context speelt in het voordeel van India. Veel internationale bedrijven zoeken alternatieven voor toeleveringsketens die sterk afhankelijk zijn van China, Taiwan, Zuid-Korea of Zuidoost-Azië. Hoewel India dat ecosysteem niet van de ene op de andere dag kan vervangen, kan het zich wel positioneren als een betrouwbare tweede bron voor bepaalde lagen van de keten.

Volgens Reuters werd in 2025 de goedkeuring bekendgemaakt voor de HCL-Foxconn-fabriek nabij Jewar, Uttar Pradesh, met een investering van ongeveer 37.060 miljoen rupias en een verwachte capaciteit van 20.000 wafers per maand en 36 miljoen display driver chips per jaar. De productie zou in 2027 van start gaan.

De lastige onderdelen: materialen, apparatuur en operationeel talent

Het enthousiasme voor OSAT mag de uitdagingen niet over het hoofd zien. Assemblage en testen van halfgeleiders vereisen precisie, consistente kwaliteit, stabiele processen, gespecialiseerde apparatuur en een zeer andere industriële cultuur dan software. Het gaat niet alleen om ruimte, incentives en vraag;

Een grote obstakel is de lokale supply chain. Veel kritieke materialen, apparatuur, substraten, chemicaliën, testtools en procesonderdelen blijven importeerbaar. Als India echt meer wil zijn dan een doorvoerlocatie met incentives, zal het lokale en regionale leveranciers moeten ontwikkelen rond die fabrieken.

Ook het operationele talent vormt een uitdaging. Chipsindustrie vereist cleanroom-technici, kwaliteitscontroleurs, procestechnici, onderhoudsmedewerkers, betrouwbaarheidsspecialisten, packaging- en testexperts, en automatiseringsspecialisten. Deze professionals worden opgebouwd via technische scholing, praktische ervaring en tijd.

De India Semiconductor Mission noemt het officieel als doel het opbouwen van een ecosysteem voor halfgeleiders en displayproductie in India, ondersteund door incentives en projectgoedkeuringen. De website vermeldt nieuwe goedkeuringen en overeenkomsten rond fabrieken, OSAT, ATMP en materialen — een bredere strategie dan alleen een enkele fabriek.

OSAT kan niet het eindpunt zijn

Hoewel OSAT een logische eerste stap is, vormt het geen einddoel op zich. Als India zich beperkt tot assemblage en testen, blijft het afhankelijk van import voor technologie, materialen, gereedschappen, IP en waferproductie.

De volgende stap ligt in geavanceerde verpakking, substraten, gespecialiseerde chemicaliën, precisieapparatuur, EDA (Electronic Design Automation), ontwerp-IP, samengestelde materialen, elektronica voor vermogensbeheer en selectieve waferfabricage, waar India zich kan onderscheiden. Niet alles hoeft op de allernieuwste nodes te worden geproduceerd: chips voor vermogenselektronica, automobiel, sensoren, analoge circuits, controllers, telecommunicatie en industrieel gebruik blijven veel waardevol.

Het is belangrijk dat men dat inziet. De weg in de halfgeleiderindustrie wordt niet alleen gewonnen door de kleinste chips te maken. Ook is er veel waarde in het domineren van grote-volume, betrouwbare componenten die worden gebruikt in auto’s, fabrieken, netwerken, medische apparatuur, consumenten elektronica en industriële systemen.

India kan op dat vlak een geschikte positie innemen. Het concurreert niet direct met TSMC op de meest geavanceerde nodes, maar streeft ernaar een betrouwbare alternatieve partij te worden in assemblage, testen, verpakking en onderdelen waar de wereldwijde vraag blijft groeien.

Een meer realistische industrialstrategie dan spectaculaire ambities

De Indiase aanpak toont dat voor elk land dat streeft naar technologische soevereiniteit, niet alle strategieën starten met een geavanceerde megafabriek. Soms is de slimste weg een minder spektakelrijke fase betreden, met meer kans op succes.

OSAT biedt de mogelijkheid om gespecialiseerde werkgelegenheid te creëren, leveranciers aan te trekken, technische vaardigheden op te bouwen, klantrelaties te versterken, productiepraktijken te leren en reputatie op te bouwen. Bij succesvolle uitvoering kan het land verder omhoog klimmen. Falen betekent in ieder geval dat de leerkosten relatief laag blijven ten opzichte van het opzetten van een geavanceerde fabriekslijn van nul zonder ecosysteem.

India kiest voor een pragmatische strategie: starten op gebieden waar het het snelst kan produceren, en die basis gebruiken om op te schalen. Het succes hangt ervan af of het niet tevreden is met slechts een gesubsidieerd inpakcentrum, maar of het die plants kan uitbreiden tot een volledige industriële keten met eigen talent, leveranciers, technologie en lokale vraag.

In de halfgeleiderindustrie betekent laat zijn niet dat je niet kunt meedoen. Maar het vereist wel een heel goede strategie bij de eerste ingangen.

Veelgestelde vragen

Wat is een OSAT-fabriek?
Een faciliteit die zich bezighoudt met de assemblage, verpakking en testen van chips die al op wafers zijn geproduceerd. Ze bereiden de halfgeleiders voor op gebruik in eindproducten.

Waarom kiest India voor OSAT in plaats van geavanceerde fabricages?
Omdat het minder investering vereist, minder risico’s met zich meebrengt, sneller in productie kan zijn, en het de benodigde industriële capaciteiten voor verdere ketenontwikkeling ondersteunt.

Hoeveel investering heeft India aangetrokken voor OSAT en ATMP?
Volgens The Hindu BusinessLine zo’n 64.000 crore rupees in projecten binnen de India Semiconductor Mission.

Welke bedrijven springen eruit in deze strategie?
Tata Electronics, CG Semi, Kaynes Semicon, HCL-Foxconn en Suchi Semicon zijn de belangrijkste projecten.

Voldoende is OSAT voor volledige soevereiniteit in halfgeleiders?
Nee. Het is een cruciale eerste stap, maar India heeft ook behoefte aan capaciteiten in materialen, apparatuur, ontwerp-IP, geavanceerde verpakking, EDA, talenten en speciale waferproductie.

Bron: thehindubusinessline

Scroll naar boven