India begint steeds meer puzzelstukken samen te brengen die jarenlang gescheiden leken te blijven: kapitaal op lange termijn, publieke steun, industriële capaciteit en reële vraag in strategische technologische sectoren. Dit proces is vooral zichtbaar in halfgeleiders en ruimtevaarttechnologie, waar India van het aankondigen van plannen naar het goedkeuren van fabrieken, het lanceren van gerichte fondsen en het tonen van private capaciteiten gaat — zoals de eerste orbitale lancering van Skyroot Aerospace in juli 2026. De vraag die nu wacht is of deze activiteiten zich zullen vertalen in intellectueel eigendom, exportmogelijkheden en bedrijven die concurreren op internationale markten.
De kernpunten van India’s nieuwe deep tech-ontwikkeling in 20 seconden
- India heeft 12 halfgeleiderproductieprojecten goedgekeurd met voorziene investeringen van meer dan 1,64 lakh crore roepies.
- Het Semicon 2.0-programma breidt de focus uit naar fabricage, verpakking, materialen, apparatuur en ontwerp.
- Het land telt inmiddels ongeveer 440 geregistreerde space-startups.
- Skyroot voltooide in juli de eerste orbital testlancering door een particuliere Indiase raket.
- De overheid ondersteunt deze ontwikkeling met fondsen voor ruimtevaart en een breed R&D-programma van 1 biljard roepies.
Het spreken over een «technologische run» kan verleidelijk zijn, maar is ook misleidend. Een aangekondigde fabriek betekent niet meteen stabiele productie; een gefinancierde startup is nog geen winstgevend bedrijf; en het lanceren van een raket één keer maakt nog geen concurrerende ruimtevaartindustrie.
Wat wel opvalt in India, is de groei van infrastructuur rond deze initiatieven.
In juli keurde de overheid Semicon 2.0 goed, de tweede fase van haar nationale strategie voor halfgeleiders. Tegen die tijd had India al 12 goedgekeurde productieprojecten, met een cumulatieve investering van meer dan 1,64 lakh crore roepies, wat overeenkomt met ongeveer 1,64 biljoen roepies in Europese notatie.
Deze projecten omvatten onder andere een siliciumfabriek, een carbidesiliciummijn, een geïntegreerde galliumnitride-faciliteit en microLED-productie, evenals negen encapsulatie- en assemblage-initiatieven. Het doel is niet alleen het fabriceren van geavanceerde processorchips, maar het bedienen van meer schakels in de keten die automobielindustrie, industriële elektronica, telecom, vermogenselektronica en andere sectoren voorziet.
India bouwt aan een volledige chip-waardeketen, niet slechts een fabriek
India heeft jarenlang een belangrijke rol gespeeld in het ontwerp van halfgeleiders.
Multinationals als Intel, Qualcomm, AMD, Nvidia en Texas Instruments hebben al geruime tijd engineeringcentra in India, waardoor er een solide basis is van specialisten in ontwerp, software en validatie.
De grootste uitdaging ligt nu in productie.
Het bouwen van een wafelfabriek kost miljarden, vergt enorme hoeveelheden water en elektriciteit, gespecialiseerde toeleveranciers, zeer complexe apparatuur en jaren voordat het economisch rendabel wordt.
Daarom probeert India nu meerdere stappen in de keten te ontwikkelen.
Naast waferfabricage wordt de capaciteit uitgebreid voor ATMP/OSAT-diensten, waaronder assemblage, encapsulatie en testen — cruciaal voor het omzetten van wafels in bruikbare componenten.
De tweede fase van het Semicon-programma is bovendien gericht op versterking van materialen, apparatuur en andere schakels in de keten. Het ministerie stimuleert ook het Design Linked Incentive-programma om ontwerpbedrijven en intellectueel eigendom van Indiase origine te ondersteunen.
Dit verschil is essentieel.
Een land kan chips ontwerpen en assembleren voor derden, en zo slechts een deel van de waarde beheersen. De echte uitdaging is om te laten zien hoeveel producten binnen India worden vervaardigd en tegelijkertijd IP die door Indiase bedrijven is ontworpen en beheerd incorporeren.
Dat proces kost tijd.
De recente geschiedenis leert dat halfgeleiderfabricage lange doorlooptijden kent, hoge kosten en risico op vertragingen. De 12 goedgekeurde projecten betreffen slechts de geplande capaciteit, niet al bestaande fabrieken die al op volle toeren draaien.
In april 2026 meldde de overheid dat slechts twee van de tien projecten die toen gestart waren, al met commerciële productie begonnen waren.
Het private ruimtevaartsector heeft een mijlpaal bereikt die voorheen als ver weg werd gezien
Een ander sector dat een radicaal verandering ondergaat, is ruimtevaart.
India beschikt al decennia over een sterke publieke ruimtevaartorganisatie, ISRO. Wat nieuw is, is de opkomst van private bedrijven in satellieten, voortstuwing, observatie, componenten en lanceersystemen.
De Indian Space Policy van 2023 opende formeel een veel groter deel van de ruimtevaartketen voor private ondernemingen, terwijl IN-SPACe nu functies vervult in vergunningverlening en promotie.
De aantallen groeien snel.
Volgens een parlementaire brief van 12 augustus 2026 zijn ongeveer 440 space-technologie start-ups geregistreerd in India. Daarnaast heeft IN-SPACe 113 goedkeuringen verleend aan 52 private entiteiten voor diverse ruimtevaartactiviteiten.
De echte significante mijlpaal is misschien niet het aantal bedrijven, maar wat zij bereiken.
Op 18 juli 2026 lanceerde Skyroot Aerospace met succes Vikram-1, de eerste orbitale raket die door een Indiase private onderneming is ontwikkeld.
De raket vertrok vanaf het Satish Dhawan Space Centre en plaatste een lading in een lage baan van ongeveer 450 kilometer hoogte. ISRO bevestigde dat Skyroot hiermee de eerste private Indiase onderneming was die, vanaf India, een orbitale missie uitvoerde in haar eerste poging.
Tot dat moment kende India al private suborbitale lanceringen en motorproeven.
De grootste stap is nu het bereiken van een orbital traject.
Dat vereist het integreren van voortstuwing, structuren, avionica, navigatie, telemetrie en operaties, met voldoende precisie om een lading in de gewenste baan te brengen.
Het betekent niet automatisch dat Skyroot een directe concurrent wordt van SpaceX, Rocket Lab of nationale ruimtevaartgiganten. Maar het toont wel aan dat het Indiase private ecosysteem de overgang heeft gemaakt van subsysteem- en prototyping-fasen naar het uitvoeren van volledige orbital missions.
Meer dan 600 miljoen dollar private investering in de ruimtevaartsector
Ook het kapitaal begint te stromen.
In juli meldde de Indiase overheid dat de privésubsidie voor de ruimtevaartsector was gestegen tot 618,5 miljoen dollar tot 31 maart 2026, tegenover 100,5 miljoen dollar in 2021-2022.
Alleen in 2026 is er nog eens 187 miljoen dollar aan privékapitaal bij gekomen.
Deze cijfers zijn nog niet vergelijkbaar met het beschikbare kapitaal voor Amerikaanse space-startups, maar de trend is duidelijk.
India heeft ook tools ontwikkeld om de fase te overbruggen waarin traditioneel kapitaal meestal terughoudend is — bijvoorbeeld in risicovolle deep tech-ontwikkelingen.
Het Antariksh Venture Capital Fund, opgezet onder IN-SPACe, wordt beheerd met een fonds van ongeveer 1.005 crore roepies en verwacht in het fiscale jaar 2027 te starten met investeren.
Daarnaast is er het Technology Adoption Fund van 500 crore roepies, bedoeld om technologieën in de ruimtevaart verder te brengen van ontwikkeling en demonstratie naar commerciële toepassing.
Hoewel deze fondsen relatief bescheiden zijn in vergelijking met de kosten van chipfabrieken of volledige constellaties, bieden ze een cruciale steun bij de overgang van technologie naar marktwaardige bedrijven — de fase tussen het hebben van werkende technologie en het kunnen verkopen ervan.
De echte verandering ligt mogelijk in langetermijnkapitaal
Halfgeleiders en ruimtevaart delen een groot verschil met veel softwareprojecten: ze vereisen tijd.
Een SaaS-product kan in weken worden aangepast en in productie genomen.
Een nieuwe chip-architectuur kan jaren duren, van ontwerp tot fabricage, validatie en marktintroductie.
Een kernmotor vereist meerdere ontwerp-, test- en certificeringsrondes voordat hij kan vuren.
Dit vraagt om investeerders die bereid zijn te wachten.
India probeert dat gat te vullen met haar Research, Development and Innovation (RDI)-programma.
Het Department of Science and Technology lanceerde dit initiatief met een totaalbudget van 1 lakh crore roepies, oftewel 1 biljoen roepies, in juli 2025.
Het programma is gericht op het mobiliseren van private investeringen in hoog-impact onderzoek, inclusief deep tech-gebieden zoals ruimtevaart, robotica en kwantumcomputing. Onderdeel daarvan zijn faciliteiten voor langetermijnfinanciering tegen gunstige of zelfs rentevrije voorwaarden voor geselecteerde projecten.
Dit is waarschijnlijk nog belangrijker dan een eenmalige subsidie.
Een van de grootste uitdagingen voor deep tech is dat de ontwikkeltijden vaak niet aansluiten op de tijdshorizons van reguliere fondsen.
Als een bedrijf acht jaar nodig heeft om een significante industriële schaal te bereiken, bepaalt de beschikbaarheid van financiering in grote mate wat het kan proberen te bouwen.
Binnenlandse vraag kan de derde sleutel zijn
Technologieaanbod alleen is niet genoeg.
India heeft een groot voordeel dat mogelijk doorslaggevend is: het ontwikkelt tegelijkertijd grote afzetmarkten voor die technologie.
Automobielindustrie.
Elektronica.
Telecom.
Infrastructuur voor kunstmatige intelligentie.
Defensie.
Satellieten.
Industrie.
Energie.
Dit creëert potentiële kopers nog voordat India volledig concurreert op exportmarkten.
In halfgeleiders vermeldt de overheidsstrategie expliciet sectoren als consumentenelektronica, automobiel, industrie, telecom, ruimtevaart en vermogenselektronica als doelgebieden voor nieuwe capaciteiten.
Ook in de ruimtevaart zien we een vergelijkbare dynamiek.
Private bedrijven kunnen vraag genereren in observatiediensten, communicatie, defensie, infrastructuurbeheer, landbouw en lanceerdiensten.
IN-SPACe schat dat de Indiase ruimte-economie kan groeien van ongeveer 8,4 miljard dollar tot 44 miljard dollar in 2033, met een wereldwijde marktaandeel van circa 8 %. Het is een officieel doel, geen gegarandeerde voorspelling.
Hoe ver dit komt, hangt grotendeels af van hoeveel zaken buiten India verkocht kunnen worden.
Fabriek bouwen in India betekent niet automatisch technologische controle
De belangrijkste test voor de komende vijf jaar ligt wellicht hierin:
India kan wel fabrieken aantrekken, chips encapsuleren, satellieten bouwen en startups laten groeien, zonder dat ze al volledig een diep tech-ecosysteem hebben ontwikkeld.
Er zijn verschillende indicatoren die moeilijk te verdoezelen zijn dan de aangekondigde investeringen.
Hoeveel IP wordt gegenereerd?
Hoeveel relevante patenten ontstaan binnen Indiase bedrijven?
Hoeveel productie wordt gequalificeerd en geïntegreerd in internationale ketens?
Wat percentage van de inkomsten komt uit export?
Hoeveel bedrijven worden winstgevend?
En uiteindelijk, verkrijgen de fondsen die binnenstromen voldoende rendement om een volgende generatie te financieren?
Deze metrics zijn veel moeilijker snel te meten dan het aantal projecten, maar zullen bepalen of de huidige beweging een fase van industriële uitgaven is of het begin van een volwaardige nieuwe industrie.
India concurreert niet alleen
Het internationale landschap brengt extra druk met zich mee.
De Verenigde Staten subsidiëren fabrieken en strategische technologieën.
Europa ontwikkelt haar eigen beleid rond halfgeleiders.
Japan ondersteunt investeringen van TSMC en Rapidus.
Zuid-Korea heeft grote plannen rondom Samsung en SK Hynix.
China besteedt al jaren forse publieke en private kapitaal aan technologische autonomie.
Ook in de ruimtevaartsector is de internationale competitie zichtbaar.
VS beschikt over SpaceX, Rocket Lab en een robuuste private sector; Europa is bezig haar lanceercapaciteit te herstellen; China bouwt haar private ruimtevaartbedrijven fors uit.
India betreedt dus een race die al in volle gang is.
Het voordeel kan liggen in een combinatie van een grote technische basis, lagere kosten vergeleken met het Westen, binnenlandse vraag en Decennia van publieke ervaring via organisaties als ISRO.
Het nadeel is dat veel kritieke ketens nog afhankelijk zijn van buitenlandse leveranciers.
In halfgeleiders betreft dat apparatuur, materialen en voor een deel de meest geavanceerde technologische processen.
In ruimtevaart blijven bepaalde componenten, elektronica en supply chains nog altijd internationaal.
Volledige zelfvoorziening is waarschijnlijk niet realistisch. Maar het bouwen aan een sterke onafhankelijke positie, zodat afhangen van één externe bron kan worden voorkomen, wel.
2026 begint meer dan een verzameling van aankondigingen te worden
De huidige cijfers maken nog niet de conclusie dat India een nieuw industrieel tijdperk heeft ingeluid.
Maar ze tonen wel een meer samenhangend beeld.
Twaalf halfgeleiderproductieprojecten.
Meer dan 1,64 biljoen roepies geïnvesteerd.
Een Semicon 2.0-programma.
Ongeveer 440 space-startups.
Meer dan 600 miljoen dollar aan privékapitaal in ruimtevaart.
Een sectorfonds.
Een algemeen R&D-programma van 1 biljard roepies.
En misschien wel het meest symbolische: een private raket die al orbitale vlucht heeft gemaakt.
De vraag verschuift nu.
Het gaat niet meer om of India wil meedoen in halfgeleiders en ruimtevaart.
Dat is inmiddels wel duidelijk.
De vraag is hoeveel van deze investeringen zullen leiden tot producten die internationale klanten willen kopen zonder subsidies of lokale content-verplichtingen.
Dat moment bepaalt of we kunnen spreken van een echt deep tech-cyclus.
Tot die tijd heeft India iets minder opvallends bereikt, maar wellicht wel belangrijker: een overgang van louter ambities naar het opbouwen van de infrastructuur die nodig is om die ambities waar te maken.
Veelgestelde vragen
Hoeveel halfgeleiderprojecten heeft India goedgekeurd?
Tot juli 2026 had de Indiase overheid 12 productieprojecten binnen de India Semiconductor Mission goedgekeurd, met een geplande cumulatieve investering van meer dan 1,64 biljoen roepies.
Hoeveel space-startups zijn er in India?
Volgens officiële gegevens van het Startup India-portaal, geciteerd door de overheid op 12 augustus 2026, zijn ongeveer 440 geregistreerde space-technologie startups.
Heeft India al een private orbitale raket?
Ja. Skyroot Aerospace lanceerde met succes Vikram-1 op 18 juli 2026 en werd hiermee de eerste Indiase private onderneming die vanaf India orbitale missies uitvoert.
Wat is het RDI-fonds van India?
Het is een programma voor Onderzoek, Ontwikkeling en Innovatie, met een budget van 1 biljard roepies, gericht op het stimuleren van meer private investeringen in hoog-impacttechnologieën zoals ruimtevaart, robotica en kwantumcomputing.