De AI-agenten beginnen steeds meer toestemming te krijgen om toegang te krijgen tot bedrijfsapplicaties, gegevens en infrastructuur. Deze autonomie brengt echter een beveiligingsprobleem met zich mee: wat gebeurt er wanneer een compromitteerde, slecht geconfigureerde agent met overschreden macht nog steeds actief is op volle snelheid? Portnox heeft zijn toegangscontroleplatform uitgebreid om automatisch de connectiviteit van deze niet-menselijke identiteiten te kunnen blokkeren, in quarantaine te plaatsen of in te trekken zodra andere beveiligingssystemen een verhoogd risico detecteren.
De kernpunten voor het beheer van AI-agenten in 30 seconden
- Portnox breidt zijn continue toegangsbeleid uit naar AI-agenten en andere niet-menselijke identiteiten.
- Een nieuwe integratie met Microsoft Defender voegt zich bij bestaande koppelingen met CrowdStrike en SentinelOne.
- Als het risiconiveau verandert, kan het platform automatisch de toegang blokkeren, isoleren of intrekken voor een agent.
- De beslissing wordt op netwerkniveau toegepast, los van het systeem dat oorspronkelijk de identiteit beheert.
- De aanpak brengt de principes van Zero Trust naar agenten die continu werken en tussen meerdere systemen bewegen.
Het concept van een kill switch dat Portnox hanteert, is opvallend, maar het is belangrijk om te begrijpen wat het echt doet. Er bestaat niet zomaar een grote rode knop die een AI uitschakelt of het model achter de agent deactiveert. De platformfunctie biedt een onafhankelijk punt om de toegang tot bepaalde bedrijfsbronnen af te sluiten.
Het verschil is significant. Een agent kan blijven bestaan of draaien, maar verliest de connectiviteit met systemen waartoe de beveiligingsbeleid het niet langer toestaan toegang te krijgen.
Deze capaciteit wordt steeds relevanter nu bedrijven van AI die vragen beantwoorden, overstappen naar systemen die in staat zijn tot het uitvoeren van acties.
Het nieuwe beveiligingsprobleem: niet-menselijke identiteiten
Decennia lang werden beleidslijnen voor bedrijfsidentiteit vooral rond personen ontworpen.
Werknemers gebruiken inloggegevens, authenticatie met meerdere factoren en krijgen permissies voor bepaalde applicaties. Later kwamen apparaten, virtuele machines, services, API’s en andere machinedeal identiteiten erbij.
AI-agenten voegen een nieuwe variant toe.
Een agent kan zich authenticeren bij meerdere services, gevoelige informatie raadplegen, tools gebruiken, acties uitvoeren en zich tussen systemen bewegen zonder menselijke tussenkomst voor elke operatie.
Bovendien kan dit continu en veel sneller dan een mens.
Het probleem ontstaat wanneer bedrijven te statische toegangsmethoden toepassen op deze agenten. Gedeelde inloggegevens, gemeenschappelijke accounts, te brede permissies of authenticatieprocedures die enkel bij het begin van een sessie de identiteit controleren, kunnen onvoldoende blijken als het gedrag later verandert.
Een geldige inlogkaartje betekent niet automatisch dat alles wat de agent doet geldig is.
Er kan een legitieme identiteit zijn waarvan het gedrag wijzigt vanwege gecompromitteerde inloggegevens, verkeerde integratie-instellingen of pogingen van de agent om acties uit te voeren die buiten de bedoeling liggen.
Hier past Portnox zijn Zero Trust-model toe op AI-identiteiten: vertrouwen mag niet permanent worden gegeven na een initiële authenticatie.
Defender, CrowdStrike en SentinelOne leveren de signalen
De door Portnox aangekondigde uitbreiding integreert met Microsoft Defender naast de reeds bestaande koppelingen met CrowdStrike en SentinelOne.
Deze systemen leveren informatie over bedreigingen, apparaatstatus en verdachte gedragingen.
Portnox gebruikt deze signalen vervolgens binnen haar eigen beleidsengine.
Het proces bestaat uit drie stappen.
Eerst wordt risico, dreiging of verandering in de beveiligingsstatus gedetecteerd via een van de geïntegreerde systemen. Daarna evalueert Portnox deze informatie op basis van de organisatie’s beleid. Tenslotte kan het automatisch een reactie toepassen.
Die reactie kan variëren van het blokkeren van toegang, het in quarantaine plaatsen van de verbinding tot het intrekken van connectiviteit tot bepaalde bronnen.
Wat Portnox onderscheidt, is dat deze beslissing op netwerkniveau kan worden uitgevoerd, zonder te wachten op dat het systeem dat de identiteit beheert, de permissies wijzigt.
Dit biedt een tweede vorm van containment.
Een Identity and Access Management (IAM) systeem bepaalt welke permissies een identiteit aanvankelijk krijgt. Portnox voegt een extra laag toe die voortdurend controleert of de voorwaarden voor dat toegang nog steeds gelden.
Een agent kan in seconden doen wat een mens uren kost
Automatisering van de respons verklaart ook de snelheid.
Traditionele beveiligingsprocedures kunnen bestaan uit het genereren van een alert, analyse door een specialist, het openen van een incident en een besluit over wat te doen.
Dat proces is logisch, maar kan te traag zijn in het geval van agents die honderden of duizenden automatiseringen kunnen uitvoeren.
Een agent met toegang tot meerdere tools kan databases raadplegen, API-aanroepen doen, bestanden aanpassen of interactie hebben met verschillende applicaties, terwijl het beveiligingsteam nog bezig is met het onderzoeken van de eerste melding.
Daarom is het cruciaal dat bepaalde beleidsregels automatisch kunnen reageren wanneer het risico boven een vooraf ingestelde drempel uitkomt.
Dit betekent niet dat elke onverwachte gedraging onmiddellijk volledig wordt afgeschermd. Beleidsregels kunnen verschillende acties specificeren, afhankelijk van de context en het risiconiveau.
Een agent kan bijvoorbeeld toegang verliezen tot een specifiek resource, worden beperkt tot een deel van het netwerk of volledig geïsoleerd worden.
Zero Trust moet zich aanpassen aan AI-agenten
De komst van bedrijfsagentschap dwingt ook een herziening van een principe dat de industrie al jaren toepast op werknemers en apparaten.
Zero Trust gaat uit van het principe dat er geen automatische vertrouwensbelasting mag worden aangenomen simpelweg omdat een identiteit binnen het bedrijfsnetwerk is of een eerste authenticatie heeft doorstaan.
Bij agents krijgt deze benadering een andere dimensie.
Een organisatie moet kunnen weten welke agent zich heeft verbonden, vanaf waar, welke permissies hij had, op welke bronnen hij toegang had en onder welk beleid de beslissingen werden genomen.
Portnox beweert dat haar platform deze informatie registreert voor volledige traceerbaarheid en auditing.
Ook wil het de zijwaartse beweging beperken. Als een AI-identiteit wordt gecompromitteerd, vermindert het beperken van de toegang tot meerdere systemen mogelijk de impact van het incident.
Dit principe van het minimale privilege dat al lang in cybersecurity wordt toegepast, wordt nu ook geëxtrapoleerd naar software die autonoom beslissingen kan nemen en tools kan gebruiken.
Het beheersen van agenten wordt net zo belangrijk als het bouwen ervan
De huidige race rond AI-agenten richt zich vooral op het uitbreiden van hun capaciteiten: browsers gebruiken, programmeren, databases raadplegen, bedrijfsapplicaties beheren of volledige workflows uitvoeren.
Maar elke nieuwe capaciteit vereist meestal ook een nieuw toestemmingstype.
Hoe meer tools een agent krijgt, des te groter de oppervlakte die het organisatiebeveiligingssysteem moet bewaken. Daarom zal de volgende bedrijfskwestie niet alleen gaan over hoe agenten te implementeren, maar ook over hoe duizenden software-identiteiten te beheren met uiteenlopende credentials, privileges en autonome niveaus.
Portnox anticipeert op dat scenario.
Beveiligingsplatforms hoeven straks niet alleen onderscheid te maken tussen werknemers, apparaten en services, maar ook AI-agenten te integreren in de inventaris van identiteiten en voortdurend te controleren of ze nog steeds betrouwbaar zijn.
De zogenoemde kill switch is een van de mogelijke oplossingen: wanneer een identiteit niet langer aan de vertrouwensvoorwaarden voldoet, kan het netwerk de toegang intrekken voordat een menselijke intervenie plaatsvindt.
Dit biedt geen volledige oplossing voor alle risico’s van AI-agenten. Een agent kan legitiem fouten maken of gedrag tonen dat alsnog riskant is. Beheer moet ook worden uitgebreid naar permissies, applicaties, gegevens en tools.
Toch is het een belangrijke ontwikkeling. Aangezien agents zich steeds meer als autonome gebruikers binnen organisaties gaan gedragen, moeten beveiligingssystemen beginnen ze als zodanig te behandelen.
Veelgestelde vragen
Wat is de “kill switch” voor AI-agenten van Portnox?
Het is een access control-mogelijkheid waarmee een organisatie de connectiviteit van een AI-identiteit kan blokkeren, in quarantaine plaatsen of intrekken wanneer het risiconiveau verandert.
Kan Portnox een AI-model volledig uitschakelen?
Dat is niet wat het bedrijf beschrijft. De functie fungeert als beleidslaag op netwerkniveau die de toegang van de agent tot bedrijfsresources kan onderbreken.
Met welke beveiligingsplatforms integreert Portnox?
Portnox heeft integraties met Microsoft Defender, CrowdStrike en SentinelOne om risico-signalen te gebruiken in het besluitvormingsproces.
Waarom hebben AI-agenten andere controles nodig?
Omdat ze autonoom, continu en op machine-snelheid kunnen opereren, en toegang hebben tot meerdere systemen. Een geldige inlogkaartje aan het begin van een sessie garandeert niet dat alle acties daarna nog steeds mogen zijn.
vía: portnox