De grote ambitie van China om een eigen DRAM-geheugenindustrie op te bouwen stuit op een duidelijk begrenzing: de industriële capaciteit groeit niet in overeenstemming met de geplande doelen, en wanneer er wel groei is, volgt de daadwerkelijke productie niet altijd. Deze conclusie wint aan spier in de context van ChangXin Memory Technologies (CXMT), de Chinese fabrikant die zich heeft ontwikkeld tot de voornaamste speler van het land op het gebied van DRAM. Volgens marktgegevens geciteerd door de Zuid-Koreaanse pers zou CXMT inmiddels haar operationele maximum hebben bereikt en staat 2026 volgens voorspellingen op een plateau vanwege beperkingen bij toegang tot geavanceerde apparatuur.
Volgens informatie van Omdia, waar ChosunBiz toegang toe kreeg, ligt de gemiddelde maandelijkse productie van CXMT’s wafers rond de 240.000 eenheden. Dit wordt gezien als maximaal na meerdere kwartalen van voortdurende groei sinds 2024. Diverse branchebronnen voorspellen dat het bedrijf in 2026 stil zal blijven staan, niet door gebrek aan vraag of ambitie, maar door een combinatie van beperkingen in de toeleveringsketen voor apparatuur en de voortdurende uitdaging om de yield van hun processen te verbeteren.
Een capaciteitstak in een markt gedomineerd door giganten
Om de omvang van de rem te begrijpen, is het belangrijk de industriële context te schetsen. Wat betreft de geschatte jaarlijkse capaciteit, wijst ChosunBiz erop dat CXMT nog ver verwijderd is van de marktleiders: hun DRAM-capaciteit zou ongeveer de helft van SK hynix bedragen en iets meer dan een derde van Samsung Electronics. Ter referentie: de capaciteit van Samsung lag vorig jaar rond de 7.600.000 wafers, terwijl SK hynix circa 5.970.000 en Micron ongeveer 3.600.000 produceerden. In dat licht wordt de sprong van CXMT in 2025—die hun waferproductie verdubbelde ten opzichte van het jaar daarvoor—meer gezien als een initiële “achterhaalgang” dan als een directe bedreiging voor de bestaande machtsverhoudingen.
De paradox is dat zelfs bij toenemende nominale capaciteit, het daadwerkelijke marktaandeel kan achterblijven als de yield niet verbetert. Dit vormt het tweede grote obstakel.
De zwakke plek: lage prestaties op 10 nm-knooppunten
De yield—de verhouding van functionele chips die van een wafer komen—is dé KPI die de industriële ambitie scheidt van de economische haalbaarheid. In DRAM, waar de ontwerp- en procestchap zeer complex zijn, is deze variabele doorslaggevend.
Volgens cijfers die worden toegeschreven aan Counterpoint Research, gepresenteerd door Zuid-Koreaanse media, zou CXMT’s DRAM 1x (10 nm eerste generatie) een 42% lagere yield hebben dan de DRAM 1a (10 nm vierde generatie) van de grote fabrikanten. Bovendien ligt de yield van CXMT rond de 50%, wat de effectieve productie beperkt, zelfs als de fabriek de capaciteit heeft om meer wafers te verwerken. Met andere woorden: CXMT produceert wellicht veel wafers, maar zet die niet allemaal om in verkoopklare chips op hetzelfde tempo als haar rivalen.
Dit verschil verklaart mede waarom sommige analisten en bronnen uit de sector benadrukken dat de impact van CXMT op de wereldmarkt nog steeds bescheiden is, ondanks de uitgebreide berichtgeving over capaciteitsuitbreiding. In een industrie waar elke verbeterde yield telt, is de sprong van 50% naar volwassen niveaus niet louter afhankelijk van investeringen: het vereist ook tijd, expertise en vaak stabiele toegang tot geavanceerde apparatuur en services.
De bottleneck: beperkingen bij geavanceerde machines
De meest genoemde remfactor in analyses is de regulatoire druk uit de VS op de export en het onderhoud van geavanceerde productiehulpmiddelen voor halfgeleiders. De logica is eenvoudig: als het lastig wordt om topklasse apparatuur aan te schaffen of onderhouden, wordt de uitbreiding trager en worden de yield-verbeteringen kostbaarder. Vooral bij fijnere knooppunten wordt de afhankelijkheid van geavanceerde apparatuur groter.
Tezelfdertijd wordt in Washington het debat versterkt over strengere controlemaatregelen. Deze week liet Reuters bijvoorbeeld weten dat Amerikaanse politici een aanvraag deden voor strengere beperkingen op de toegang tot geavanceerde fabricageapparatuur voor China, inclusief niet alleen exportbeperkingen, maar ook restricties op componenten en onderhoudsdiensten die complexe productielijnen operationeel houden.
Daarnaast speelt een politieke discussie over investeringen: in november 2025 toonde Reuters een voorstel om de aankoop van Chinese apparatuur door Amerikaanse bedrijven die hulp ontvangen via het CHIPS Act-programma te beperken, met uitzondering en mogelijke vrijstellingen. Hoewel CXMT niet direct in beeld is, schetst dit een regulatoire sfeer waarin apparatuur een geopolitieke asset is geworden.
China streeft naar “autonomie” in apparatuur, maar het schema dringt
In deze race probeert Beijing de afhankelijkheid te verminderen door beleid dat lokale ontwikkeling van apparatuur stimuleert. Volgens ChosunBiz wijst analist Cha Yong-ho (LS Securities) erop dat China haar derde grote investeringsfonds inzet voor het ontwikkelen van tools en machines, met als doel de “lokalisatie” van apparatuur te versnellen. De verwachting is dat, als deze strategie slaagt, CXMT vanaf 2027 nieuwe uitbreidingen kan overwegen—onder meer nieuwe capaciteit in Shanghai.
Toch erkent de industrie dat de weg lang is. In tegenstelling tot NAND-memory is DRAM bijzonder gevoelig voor procesnauwkeurigheid, vooral bij de overgang naar meer geavanceerde knooppunten. Het verkrijgen van geavanceerde lithografische apparatuur—en de controle hierover door landen die bondgenoten van de VS zijn—blijft een onderliggende frictie voor China.
Een groeiende speler, maar nog ver verwijderd van de “Top 3” dominantie
Los van tijdelijke hobbels, mag CXMT niet worden gezien als een onbeduidende speler. Reuters meldde recent dat het bedrijf plannen heeft om 29.500 miljoen yuan (ongeveer 4.220 miljoen dollar) in een beursgang in Shanghai op te halen, gericht op het financieren van capaciteits- en technologische verbeteringen in DRAM. In het tweede kwartaal van 2025 had CXMT een wereldwijde marktaandeel van circa 4% op basis van omzet. Dit bevestigt een oncomfortabel feit: CXMT is wel zichtbaar op de wereldmarkt, maar blijft nog ver verwijderd van het verstoren van de machtsbalans tussen Samsung, SK Hynix en Micron.
De context voor 2026 wordt dus gezien als een overgangsjaar: minder ruwe expansie, meer focus op yield-optimalisatie, het zekeren van de apparatuurstof en het consolideren van technologische routes. In een industrie waar groei wordt gemeten in wafers, maar wordt geconverteerd in verkoopbare chips, is de capaciteit slechts de helft van het verhaal. De andere helft—misschien nog moeilijker—is het voortdurend verbeteren van de hoeveelheid bruikbare DRAM per wafer, op een constante en rendabele wijze.
Veelgestelde vragen
Wat betekent het dat CXMT een “plafond” van 240.000 wafers per maand heeft bereikt?
Dit houdt in dat, volgens marktgegevens geciteerd door Omdia, de fabrikant momenteel dicht bij haar maximale maandproductie zit. Het wordt moeilijk om in 2026 uit te breiden door beperkingen in apparatuur en fabrieksexpansie.
Waarom is yield zo belangrijk in DRAM vergeleken met ander geheugen?
Omdat de proces- en ontwerpcomplexiteit in DRAM heel hoog is, beïnvloeden kleine variaties het percentage functionele chips sterk. Een lage yield beperkt de effectieve productie en maakt elke verkoopklare chip duurder.
Hoe beïnvloeden Amerikaanse exportrestricties de expansie van CXMT?
Ze kunnen de toegang tot geavanceerde apparatuur beperken en de beschikbaarheid van reserveonderdelen en onderhoudsdiensten bemoeilijken. Dit vertraagt zowel capaciteitsuitbreiding als yield-verbeteringen bij geavanceerde knooppunten.
Kan CXMT haar uitbreidingsritme in 2027 hervatten?
Sommige analisten, geciteerd door Zuid-Koreaanse media, suggereren dat als China vordert met “lokalisatie” van apparatuur, de uitbreiding vanaf 2027 kan worden hervat. Dit hangt echter af van technische voortgang en het politieke-regelgevende klimaat.
via: biz.chosun