De onderzeese kabel Daraja zal Mombasa in Kenia verbinden met Salalah in Oman via een glasvezel-infrastructuur van 4.108 kilometer en 24 glasvezelpaaren. Het project wordt gefinancierd door Meta via haar dochteronderneming Edge Network Services en Safaricom fungeert als partner voor de aanleg en exploitatie van het Keniaanse tracé. Alcatel Submarine Networks (ASN) is verantwoordelijk voor de bouw van het systeem, dat gepland staat voor ingebruikname in 2026.
De kernpunten van de Daraja-kabel in 20 seconden
- Daraja verbindt Kenia en Oman via een onderzeese route van 4.108 kilometer.
- Het systeem beschikt over 24 glasvezelpaaren, maar de definitieve commerciële capaciteit is nog niet bekendgemaakt.
- Meta financiert het project, terwijl Safaricom het tracé binnen de Keniaanse territoriale wateren beheert.
- ASN is de fabrikant van de kabel; in Mombasa is het project gekoppeld aan de infrastructuur van iColo.
- Oman versterkt zijn rol als knooppunt voor internationale verbindingen dankzij de strategische ligging en nieuwe investeringen in landingsstations.
De naam Daraja betekent “brug” in het Swahili en symboliseert de verbinding die het project wil leggen tussen Oost-Afrika en het Midden-Oosten. Naast het vergroten van de internationale capaciteit kan de nieuwe route ook zorgen voor geografische diversificatie van de Keniaanse communicatie-infrastructuur, wat belangrijk is wanneer kabelstoringen meerdere systemen in dezelfde regio treffen.
Volgens beschikbare informatie bedraagt de lengte ongeveer 4.108 kilometer en zijn er 24 glasvezelpaaren. Het is echter belangrijk om te onderscheiden dat het aantal paaren niet gelijkstaat aan de effectieve transmissiecapaciteit: deze hangt ook af van de gebruikte optische apparatuur, technologie en commerciële configuratie. De in sectorkringen genoemde schatting van bijna een half petabit per seconde is niet bevestigd in publieke bronnen.
Meta financiert en Safaricom voert de landingsoperaties uit in Kenia
Meta, via Edge Network Services Limited, financiert de Daraja-kabel en heeft Safaricom aangewezen voor de beheer van de infrastructuur binnen de Keniaanse territoriale wateren. Deze overeenkomst werd openbaar gemaakt in oktober 2025, nadat het project was opgenomen in milieudocumentatie ingediend in Kenia.
Safaricom’s betrokkenheid gaat verder dan de mobiele markt. Als een van de voornaamste telecomoperatoren in het land kan het bedrijf direct toegankelijkheid bieden tot de internationale infrastructuur die haar netwerken verbindt met andere markten. De overeenkomst omvat de exploitatie van het segment dat binnen de Keniaanse wateren ligt en de bijbehorende nationale faciliteiten, conform de beschikbare projectinformatie.
De fabrikant en leverancier van het systeem is ASN. Dit bedrijf levert de onderzeese infrastructuur. In Mombasa wordt het landing station gevestigd in Nyali, een gebied dat al meerdere internationale verbindingen herbergt.
De aanleg van het landingsstation en de terminalapparatuur is net zo cruciaal als de onderzeese aanleg zelf. De lijntransmissieapparatuur (SLTE) beheert de optische signalen over de glasvezels. Sectoranalyses geven aan dat iColo 2 het landingspunt in Mombasa zal vormen. Deze locatie past bij de aanwezigheid van datacenters en datanetwerken aan de Keniaanse kust, hoewel de operationele details nog verder geverifieerd moeten worden met de betrokken partijen.
Daraja past binnen een bredere tendens waarbij grote mobiele operators steeds vaker betrokken raken bij onderzeese kabelsystemen, hetzij als investeerder, landingspartner of capaciteit koper. Acteurs zoals Vodafone, Bharti, Ooredoo en Axiata hebben al op deze markt ingeschreven. Voor operators betekent controle of toegang tot internationale capaciteit een manier om routes te diversifiëren, zakelijke diensten uit te breiden en de kosten van stem- en dataverkeer te optimaliseren.
Oman groeit uit tot knooppunt voor onderzeese kabelverbindingen
De Omanese zijde van de kabel zal eindigen in Salalah, een locatie aan de Arabische Zee. De ligging biedt directe toegang tot de Indische Oceaan en faciliteert verbindingen tussen Oost-Afrika, het Midden-Oosten en routes naar Azië. Oman investeert al geruime tijd in landingsstations en datacenters om meer internationaal verkeer aan te trekken.
Ooredoo Oman kondigde in mei 2024 een overeenkomst aan voor het huisvesten van het 2Africa-systeem in Barka en Salalah. In augustus 2025 opende het bedrijf een datacenter en onderzees kabellandingsstation in Salalah, met capaciteit die kan groeien naarmate de vraag toeneemt. Deze investeringen verklaren mede waarom Oman de voorkeur krijgt als locatie voor internationale kabellandingen.
Voor Daraja zou de Omanese landingsplaats gekoppeld kunnen worden aan een station dat wordt beheerd door Omantel. Het voordeel van meerdere landingsstations is dat ze fysieke diversiteit bieden: een storing of incident in een station of de aanlegkabels zou niet per se de hele verbinding in Oman lamleggen. De daadwerkelijke waarde van deze spreiding hangt af van backhaul-routes, interconnectie-overeenkomsten en netwerkarchitectuur.
Sommige analisten zien Oman als aantrekkelijker voor internationale operators dan andere Golfstaten vanwege de toegangsvoorwaarden en strategische ligging. Kritiek op de hoge kosten van interconnection in bijvoorbeeld de Eilanden van de Vae en de marktstructuur worden in het debat genoemd, maar vormen geen officiële drijfveer voor de keuze van Salalah. Volgens de publieke bronnen was deze overweging niet doorslaggevend voor Daraja.
De regelgeving speelt ook een rol. In 2025 publiceerde de Omanese telecomregulator een wettelijk kader voor internationale kabels, met procedures voor aanleg, onderhoud en reparatie in Omanese wateren. Duidelijke regelgeving kan stabiliteit bieden, maar de commerciële voorwaarden en kosten blijven afhankelijk van de specifieke situatie.
Routekeuze en redundantie wegen net zo zwaar als capaciteit
Onderzeese kabels moeten een balans vinden tussen afstand, kosten, latentie en fysieke veiligheid. Een kortere route is niet altijd de beste keuze, vooral als deze door gebieden met risico’s zoals ankeren, visactiviteiten, onderzeese aardverschuivingen of sterk wild stromende wateren gaat. Daarom worden routes zorgvuldig gepland met behulp van maritieme studies en risicobeoordelingen.
Het door SubmarineNetworks.com gepubliceerde kaartje toont een route die bij voorkeur diepe wateren volgt en beperkingen in ondiep water minimaliseert. Het doel is vooral om de kans op schade te verkleinen, hoewel de uiteindelijke route afhangt van technische studies en vergunningen. Sectoranalyses wijzen ook op de mogelijkheid van een takroute om het systeem verder naar het zuiden uit te breiden. Dit is echter een technische optie, geen bevestigd onderdeel van de planning.
Het diversifiëren van routes is cruciaal voor digitale diensten, datacenters en mobiele netwerken. Een extra verbinding tussen Kenia en Oman kan dienen als alternatieve route voor internationaal verkeer en afhankelijkheid van bestaande lijnen verminderen. Het verbetert niet automatisch de snelheid voor eindgebruikers; de daadwerkelijke impact hangt af van de capaciteit die wordt ingezet, afspraken tussen operators en de manier waarop het verkeer wordt verdeeld.
Veelgestelde vragen
Welke landen worden verbonden door de Daraja-kabel?
Kenia en Oman, met landingspunten in Mombasa en Salalah. Het systeem beslaat ongeveer 4.108 kilometer.
Wie is de eigenaar van de Daraja-kabel?
Volgens de beschikbare informatie financiert Meta het project via haar dochter Edge Network Services Limited. Safaricom is betrokken als landingspartner en beheerder van het Keniaanse tracé.
Hoeveel glasvezelpaaren heeft Daraja?
Het systeem is ontworpen met 24 glasvezelpaaren. De definitieve transmissiecapaciteit is nog niet publiekelijk bevestigd.
Waarom is de landingsplaats in Oman zo belangrijk?
Salalah biedt directe toegang tot de Indische Oceaan en versterkt de verbindingen tussen Oost-Afrika, het Midden-Oosten en Azië. Daarnaast maken meerdere landingspunten en kabels het mogelijk om fysieke diversiteit en redundantie te realiseren.