Gedurende decennia bleef het handelsbeeld tussen de Verenigde Staten, China en Taiwan constant: China domineerde de invoerstroom naar de VS in de meeste industriële categorieën, terwijl Taiwan werd beschouwd als een cruciale leverancier—vooral op het gebied van halfgeleiders—maar met een relatief kleinere impact op de maandelijkse totaalcijfers. Eind 2025 veranderde dit beeld abrupt.
De officiële gegevens van het Amerikaanse Department of Commerce voor december 2025 tonen een keerpunt: de Amerikaanse import uit China daalde met bijna 44 % jaar-op-jaar tot 21,1 miljard dollar, terwijl de invoer uit Taiwan meer dan verdubbelde tot 24,7 miljard dollar. Dit resultaat markeert een mijlpaal die sinds “decennia” niet meer was voorgekomen: voor het eerst sinds begin jaren negentig importeerden de VS in één maand meer goederen uit Taiwan dan uit China.
Het fenomeen is niet het gevolg van één enkele oorzaak. Volgens analyses van diverse gespecialiseerde media zijn er twee krachten die elkaar versterken: tarieven en de wedloop om AI-infrastructuur. De tarieven opgelegd door de Trump-regering—en de vrees voor nieuwe heffingen—hebben Amerikaanse bedrijven gedwongen hun toeleveringsketens in recordtijd te herstructureren. Tegelijkertijd heeft de “goudkoorts” rond AI de vraag naar servers, racks en complete systemen doen toenemen—vooral afkomstig van Taiwanese fabrikanten, vanwege hun industriële gewicht en montagecapaciteit.
Van “China+1” naar “AI+Taiwan”: een versnelde herverdeling
In 2025 werd de directe handel tussen de twee grootste economieën hard getroffen. Chinese exporteurs probeerden deze achterstand te compenseren door deels productie naar derde landen te verplaatsen of zendingen via indirecte routes te sturen. Echter, de cijfers tonen aan dat de handelsdruk door tarieven en onzekerheid een tastbaar effect heeft gehad: minder directe aankopen uit China en een grotere afhankelijkheid van andere Aziatische industriële hubs.
Taiwan profiteert van deze herverdeling, maar de sprong kan niet enkel worden verklaard door “vervanging” van leveranciers. De kern ligt in de aard van de goederen die Taiwan nu exporteert: geavanceerde apparatuur voor datacenters, hightech elektronica en rack-systemen voor AI. Met andere woorden, de handel wordt opnieuw ingericht rondom een infrastructuur die onmisbaar is: de rekenkracht die AWS, Google, Meta of Microsoft nodig hebben om modellen te trainen en te leveren.
AI-servers: de grote drijvende kracht achter de verandering
De recente positieverbetering van Taiwan in de maandelijkse ranglijst valt samen met een opvallend industrieel fenomeen: Taiwanese bedrijven zoals Foxconn, Quanta en Wistron produceren een substantieel deel van de AI-servers die momenteel het groeitempo van hyperscalers ondersteunen.
Het “format” van deze systemen helpt om de waarde te begrijpen die ze vertegenwoordigen: veel AI-servers bevatten acht versnellers (bijvoorbeeld uit de NVIDIA B200/B300-serie), met prijzen die volgens schattingen, aangehaald door gespecialiseerde media, rond de 50.000 dollar per versneller liggen. Aan de bovenkant bevinden zich rack-systemen zoals de NVL72-configuraties, die 72 GPUs onderbrengen in één enkel geheel, ontworpen voor training en inferentie op grote schaal. Dit zijn geen consumptiegoederen: het zijn strategische infrastructuurcomponenten, en elke eenheid vertegenwoordigt bedragen die groot genoeg zijn om het handelsprofiel van een land te beïnvloeden.
Desalniettemin gaat de sector ervan uit dat deze golf niet stabiel is. Foxconn, Quanta en Wistron breiden momenteel hun productiecapaciteit uit in Verenigde Staten en Mexico om dichter bij de Noord-Amerikaanse markt te produceren. De vraag is wanneer die “lokale” capaciteit voldoende gewicht krijgt om de exportvolumes vanuit Taiwan te verminderen. Tot die tijd suggereert de gegevens uit 2025 dat de bouw van datacenters voor AI zich in een snel tempo ontwikkelt, en alles wat de industrie kan assembleren, wordt opgebruikt.
De cijfers achter de sprong: “code 84” ontketent explosieve groei
De exportcijfers van Taiwan onderstrepen dat het niet alleen om chips gaat, maar vooral om complete systemen. Volgens gegevens van de Taiwanese International Trade Administration, aangehaald door persanalyses:
- Taiwan exporteerde in 2025 ongeveer 198,2 miljard dollar aan goederen naar de VS, tegenover 111,3 miljard dollar in 2024.
- De grootste categorie voor de VS was de code 84 (waar onder andere pc’s, servers en andere geavanceerde systemen onder vallen): 145,78 miljard dollar in 2025, een stijging van 127 % ten opzichte van de 64,17 miljard dollar in 2024.
- In halfgeleiders (code 85) stegen de omzet naar de VS naar 28,8 miljard dollar in 2025, van 23,8 miljard dollar in 2024.
De wereldwijde trend is nog opvallender: de wereldwijde export van Taiwan onder code 84 bereikte in 2025 maar liefst 238,63 miljard dollar, een stijging van 93,5 % ten opzichte van de 123,27 miljard dollar in 2024. Terwijl de wereldwijde chip-export (code 85) ook toenam—van 224,3 miljard dollar naar 276,7 miljard dollar, een groei van 23,4 %—ligt de groei bij complete systemen veel hoger. Dit wijst erop dat Taiwan niet alleen meer chips verkoopt, maar vooral meer “machinebouw” voor AI-productie aanbiedt.
Het tekort verdwijnt niet, het verschuift
De handelsverandering heeft een ironisch aspect: het verminderen van directe aankopen uit China betekent niet automatisch dat het totale handelstekort van de VS afneemt. In 2025 bereikte het tekort aan goederen een record van 1,24 biljoen dollar, mede gedreven door technologische invoer gerelateerd aan investeringen in AI.
In dat kader daalde het tekort met China, maar bleef nog steeds enorm: rond de 202 miljard dollar in 2025. Tegelijkertijd verdubbelde het tekort met Taiwan tot bijna 147 miljard dollar, wat aangeeft dat een deel van de eerdere stroom goederen uit China nu via vervangende routes wordt aangevoerd, maar het globale evenwicht nog altijd onder druk staat.
Is dit een eindpunt of slechts een tussenstap?
Op korte termijn fungeert de maandelijkse “sorpas” van Taiwan over China als een symbool: de geopolitiek van handel en de infrastructuur van AI duwen het handelsverkeer richting landen die het “ijzer” van de technologische groei assembleren. Op middellange termijn is de situatie complexer. Als de productie van servers gedeeltelijk naar Noord-Amerika verhuist, zou Taiwan’s exportvolume kunnen afnemen… maar de wereldwijde vraag naar AI-systemen groeit ook, wat een alternatief scenario opent: dat de Amerikaanse markt wordt vervangen door Europa, Midden-Oosten of Azië als bestemmingslanden zonder dat het totaalvolume afneemt.
Wat tenslotte onmiskenbaar lijkt, is dat AI niet langer slechts software is: het is uitgegroeid tot een drijvende kracht achter de internationale handel, die statistieken op een korte termijn kan veranderen en ingrijpende economische effecten kan hebben.
Veelgestelde vragen (FAQ)
Waarom importeerde de VS in december 2025 meer uit Taiwan dan uit China?
Door een combinatie van afname van importen uit China door tariefheffingen en herstructurering van toeleveringsketens, samen met een sterke toename van aankopen uit Taiwan vanwege de vraag naar halfgeleiders en vooral servers en geavanceerde systemen voor AI-infrastructuur.
Wat omvat “code 84” en waarom is het essentieel voor het begrijpen van de AI-ontwikkeling?
Code 84 omvat machines en apparatuur zoals computers en servers. In 2025 steeg de export hiervan omdat het grootste deel van de meerwaarde van AI niet alleen ligt in de chip, maar in het volledige systeem (server, netwerk, rack, montage) dat Taiwan op grote schaal exporteert.
Welke rol spelen Foxconn, Quanta en Wistron in de toename van taiwanese export naar de VS?
Ze zijn grote assemblagebedrijven voor AI-servers voor hyperscalers. Hun capaciteit om systemen met meerdere versnellers en volledige racks te produceren, zorgt dat de geëxporteerde waarde snel toeneemt zodra de VS zijn datacenterbouw voor AI versnelt.
Kan het gewicht van Taiwan afnemen als deze bedrijven hun fabrieken uitbreiden in de VS en Mexico?
Het volume van de export vanuit Taiwan naar Noord-Amerika kan afnemen naarmate lokale productie meer gewicht krijgt, maar de groeiende wereldwijde vraag naar geavanceerde systemen kan de Taiwanese capaciteit ook weer opvullen met nieuwe bestemmingen zoals Europa, het Midden-Oosten of Azië.
bron: Digitimes en Joey Politano op X