Google heeft de Europese Commissie verzocht grenzen te stellen aan antipiraterijmaatregelen die gericht zijn op IP-adressen, DNS-resolvers, VPN’s en CDN-providers. Het bedrijf stelt dat deze maatregelen legitieme diensten kunnen verstoren die infrastructuur delen met een inbreukmakende website, en dat ze zelden de broninhoud verwijderen.
In haar reactie op de Europese consultatie over auteursrechten, gedateerd op 03/07/2026, gebruikt Google een Spaans bevel op als voorbeeld, dat op verzoek van een “sportcompetitie” werd uitgevaardigd. Hoewel LaLiga niet expliciet wordt genoemd, beweert Google dat de blokkade impact had op derdenplatformen, clouddiensten, API’s en kleine bedrijfswebsites. Het technologische bedrijf presenteert dit voorval als een illustratie van de schade die dynamische lijsten met zich mee kunnen brengen tijdens live-evenementen.
Hoe een blokkade voor piratensemits impact kan hebben op legitieme diensten
De kern van het probleem ligt in een technische vereenvoudiging: het beschouwen van een IP-adres als de exclusieve identificatie van een webpagina. In veel gevallen van het huidige internet werkt dat niet meer zo.
Cloudproviders, CDNs en reverse proxies bundelen vaak meerdere domeinen achter een gemeenschappelijk IP-adres. Dit model maakt efficiënt gebruik van beschikbare IPv4-adressen, verdeelt verzoeken over meerdere servers, absorbeert aanvallen, en brengt content dichter bij gebruikers.
Wanneer een gedeeld IP-adres op een blokkadelijst terechtkomt, is het niet altijd mogelijk voor de operator om precies te bepalen welk domein moet worden geblokkeerd. De blokkade kan alle diensten die via dat adres lopen treffen, ook al betreft het slechts één die illegale uitzending verzorgt.
| Geblokkeerde laag | Mogelijke nevenschade |
|---|---|
| Gedeeld IP-adres | Onderbreking van meerdere websites, API’s en apps |
| CDN of reverse proxy | Blokkering van verschillende klanten op hetzelfde netwerk |
| Domeinnaam | Toegang tot alle onderdelen, legaal of niet, wordt verhinderd |
| DNS-resolver | Onmogelijkheden om het domein te vertalen naar IP-adres |
| VPN | Beperking van zakelijk verkeer en legitieme privéverbindingen |
| Cloud platform | Schade aan klantaccounts die niet met de inbreuk te maken hebben |
Het probleem wordt nog groter bij dynamische blokkades. Tijdens een live-uitzending moeten rights-holders snel reageren om uitzendingen te stoppen voordat het evenement is afgelopen. IP-adressen worden snel toegevoegd aan lijsten en verdeeld over operators, zodat de toegang vrijwel onmiddellijk wordt beperkt.
Deze urgentie laat weinig ruimte voor controle op welke andere diensten dezelfde infrastructuur gebruiken. Het maakt het ook moeilijk voor legitieme website-eigenaren te begrijpen wat er aan de hand is. Vanuit hun perspectief lijkt de site niet meer bereikbaar voor bepaalde Spaanse operators, terwijl deze gewoon kan blijven functioneren vanuit andere netwerken of landen.
Een storing kan daardoor lijken op een serveruitval, DNS-probleem, firewallfout of DDoS-aanval. Het onderzoek wordt opgedragen aan de systeembeheerder, terwijl de oorzaak buiten de eigen infrastructuur kan liggen.
Google stelt dat dergelijke maatregelen in meerdere Europese landen grote schade hebben veroorzaakt. In Spanje noemt het document expliciet het blokkeren van clouddiensten, platforms, API’s en kleine bedrijfssites als gevolg van een juridische eis van een sportwedstrijd.
Het bedrijf geeft geen volledige lijst van getroffen domeinen of economische inschattingen van de schade. Het argument is gebaseerd op een inherente eigenschap van moderne architecturen: het blokkeren van een gedeeld IP-adres is een zeer ongerichte maatregel met beperkte discriminatiecapaciteit.
Waarom Google bezwaar heeft tegen uitbreiding van bevelen naar DNS, CDN en VPN
Het document betwist niet dat auteursrechtshouders legaal optreden tegen illegale uitzendingen. Google uit echter haar bezorgdheid over de technische laag en de mogelijkheid dat bevelen op eenvoudige wijze worden doorgegeven aan tussenlagen die niet direct de content hosten.
Een CDN ontvangt gebruikersverzoeken, beschermt de oorspronkelijke server en levert content vanaf edges nodes. Hoewel de provider het echte IP-adres van de hosting kan verbergen, betekent dat niet dat hij controle heeft over wat op de website wordt gepubliceerd.
DNS levert geen video-inhoud; het vertaalt een domeinnaam naar een IP-adres dat apparaten kunnen gebruiken. Eén blokkade via de resolver verhindert wel toegang tot de service, maar het bestand blijft op de server aanwezig en kan via andere routes worden ontsloten.
VPN’s voegen een extra complexiteitslaag toe. Ze worden gebruikt voor verbinding van werknemers met bedrijfsnetwerken, bescherming van communicatie op openbare netwerken en het scheiden van interne diensten van internet. Ze kunnen ook gebruikt worden om restricties te omzeilen, hoewel deze technologie niet illegaal is op zich.
Google benadrukt dat het gemakkelijk is om infrastructuren zoals VPN’s en proxy’s te omzeilen. Een partij die illegaal uitzendt, kan IP, provider, domein of netwerkinfrastructuur veranderen. Ook gebruikers kunnen overschakelen op andere DNS-services of verbindingen. De content wordt niet per se verwijderd, maar het wordt enkel tijdelijk moeilijker bereikbaar vanuit bepaalde delen van het netwerk.
De firma stelt voor eerst te handelen op de laag dicht bij de bron: zoek de verantwoordelijke van de website, stuur een notificatie aan de hostingprovider en probeer de uitzending daar te verwijderen.
Daarnaast verdedigt Google economische maatregelen, zoals het ‘follow the money’-principe. Hiermee wordt geprobeerd om inkomstenstromen zoals advertenties en betalingen te blokkeren, omdat het aanpakken van deze bronnen mogelijk duurzamer is dan continu IP’s blokkeren.
In haar diensten gebruikt Google mechanismen zoals het verwijderen van zoekresultaten, het verminderen van de zichtbaarheid van websites met klachten, het detecteren van uitzendingen op YouTube en het vroegtijdig informeren over pagina’s die illegale streams aankondigen.
Deze methoden zijn niet vrij van fouten, maar bieden de mogelijkheid om het probleem aan een specifieke content of pagina te koppelen. IP-blokkades opereren op een lager niveau, waarbij de netwerklaag de bestemming kent, maar niet altijd voldoende context om webpagina’s te onderscheiden.
Wat stelt Google voor voordat infrastructuur wordt geblokkeerd?
Google pleit voor een subsidiarisch gebruik van bevelen tegen tussenlagen. Aanvragers zouden moeten aantonen dat ze geprobeerd hebben contact te leggen met de inbreukmaker, dat notificaties aan de host niet hebben geholpen en dat terughalen bij de bron onvoldoende is.
Bovendien zouden rechters minimaal vier elementen moeten vaststellen: eigendom van de rechten, het bestaan van de inbreuk, de geleden schade en het potentiële effect op gebruikers en derden.
Google bekritiseert dat rechtspraak en overheidsinstanties deze lijsten en bevelen kunnen gebruiken zonder adequate controle, enkel als een soort “postbus” voor privé-initiatieven, waardoor de proportionaliteit kan verloren gaan. Ze pleiten voor een controlemechanisme dat de balans bewaart tussen snelheid en rechtmatigheid.
De voorgestelde garanties omvatten:
- Publicatie van de beslissingen en het bereik;
- Motivering van de blokkering;
- Tijdelijke limiet op bevelen;
- Vastleggen van procedures voor bezwaar door derden;
- Juridische toetsing van verlengingen;
- Geen algemene bewakingsverplichtingen;
- Verdeeldheid van kosten tussen rechtenhouders en tussenlagen.
Transparantie is vooral belangrijk voor technische teams. Bij onterecht blokkeren moet men weten welke IP of domein is geblokkeerd, hoelang, door welke autoriteit en via welk kanaal men kan bezwaar maken.
Zonder deze info wordt het diagnosticeren complexer. Men moet dan afhankelijk zijn van logs, DNS-onderzoeken, netwerktraces en geografische vergelijkingen. Voor een kleine onderneming zonder specialisten kan dit proces aanzienlijk vertragen en problemen laten voortduren.
De case LaLiga in het Europese internetdebat
LaLiga en andere gedreven rechtenhouders stellen dat snelle actie noodzakelijk is bij sportpiraterij. Een live-uitzending zonder toestemming verliest direct zijn handelswaarde – een blokkade die pas de volgende dag wordt ingeroepen, is dan te laat.
Criminele partijen maken handig gebruik van die tijdswindow: ze wisselen van domein, verschuiven de streamingdienst tussen providers en gebruiken tussenliggende netwerken om de originele server te laten verdwijnen uit zicht. Dynamische blokkades moeten deze mobiliteit proberen te compenseren.
De technische discussie draait dus niet om het bestrijden van illegale streams op zich, maar om de mate van risico voor derden en de verantwoordelijken binnen de keten. Welke tussenlagen moeten worden betrokken en onder welke voorwaarden?
Google heeft belang bij het resultaat, omdat het diensten aanbiedt zoals cloudopslag, DNS-resolvers, videoplatforms en zoekmachines. Het uitbreiden van blokkadebevelen over de hele infrastructuur zou nieuwe verplichtingen kunnen opleggen en haar bedrijfsmodellen en klanten raken.
De huidige infrastructuur gebaseerd op gedeelde IP’s, load balancers, CDN’s en gedistribueerde diensten wordt door dergelijke maatregelen mogelijk ongeschikt voor een internet dat steeds meer multiclient wordt. Een blokkadesysteem ontworpen voor een tijd dat iedere IP een aparte server was, is nu vaak te grofmazig.
De Europese Commissie moet beslissen of ze een uniforme aanpak voor live-blokkades doorvoert of eerst de garanties uit het DSA-regelgevingskader versterkt. Google wijst op haar artikel 9, dat betrekking heeft op maatregelen tegen illegale inhoud, en op de verboden op algemene toezichtsplichten voor tussenlagen.
Deze beslissing zal invloed hebben op telecomoperatoren, cloudserviceproviders, CDN’s, VPN-providers, systeembeheerders en organisaties die afhankelijk zijn van API’s of websites. Foute lijsten kunnen een sportdiscussie snel doen escaleren tot een grootschalige serviceonderbreking.
Google’s standpunkt verplaatst deze discussie buiten Spanje, richting de Europese auteursrechtspolitiek. Brussel moet een balans vinden tussen snelle respons voor live-uitzendingen en een internetarchitectuur waarin één IP vele verschillende diensten ondersteunt zonder dat dezen verbonden lijken.
Veelgestelde vragen
Mentions Google LaLiga rechtstreeks in haar document?
Nee. Het verwijst naar een Spaanse maatregel waar een sportcompetitie om vroeg, en die impact had op clouddiensten, API’s, platforms en kleine bedrijfswebsites.
Waarom zorgt een CDN dat meerdere websites hetzelfde IP delen?
Omdat het verkeer van meerdere klanten wordt samengebracht en gedeeld via één infrastructuur. Dat verbetert prestaties en veiligheid, maar verhoogt ook het risico op ongerichte blokkades.
Wil Google piraterijmaatregelen helemaal voorkomen?
Nee. Het pleit voor een laatste redmiddel, gericht op de laag dicht bij de content, en altijd met controle door de rechter op proportionaliteit.
Hoe weet een bedrijf dat haar website geblokkeerd is?
Door toegang te vergelijken via verschillende providers en locaties, DNS-resolutie te controleren en netwerkpaden te analyseren. Google eist dat de bevelen transparant worden gemaakt en voorhanden zijn voor overleg.
Bronnen: