Een Nvidia-chip dat onder exportcontroles voor China valt, komt mogelijk nooit Chinese grondgebied binnen en levert toch artificiële intelligentie-capaciteit aan een bedrijf in het land. De opkomst van datacenters met Amerikaanse GPU’s in Maleisië, Singapore en andere markten in Zuidoost-Azië dwingt Washington tot een moeilijke controverse: hoe de Chinese toegang tot geavanceerde computing te beperken wanneer de hardware zich fysiek in een ander land bevindt.
De kern van Chinese toegang tot Nvidia-GPU’s in 30 seconden
- Verenigde Staten beperken sinds 2022 de export van bepaalde geavanceerde Nvidia-GPU’s naar China en hebben de controles meerdere keren uitgebreid.
- Megaspeed wordt nauwlettend in de gaten gehouden vanwege haar aankopen van servers met GPU’s en haar activiteiten in Zuidoost-Azië.
- Een onderzoek van Culper Research wijt haar Malinese dochteronderneming importen van 4,6 miljard dollar tussen december 2024 en januari 2026.
- Het probleem is niet alleen waar de chip uiteindelijk belandt, maar wie de infrastructuur financiert en wie de capaciteit op afstand gebruikt.
- Nvidia erkent dat controles en ontwijkingspogingen haar internationale zaken steeds complexer maken.
De casus Megaspeed helpt bij het begrijpen van een transformatie die traditionele exportcontroles niet gemakkelijk oplossen. Decennia lang was het relatief eenvoudig om te denken in technologische restricties als objecten: een machine, component of halfgeleider die een grens overstak.
Cloud computing verandert die logica. De klant hoeft de GPU niet in bezit te hebben. Hij hoeft niet eens in hetzelfde land te zijn. Capaciteit kan gekocht worden voor uren verwerking op duizenden kilometers afstand, en data, code of modellen kunnen via internet naar de server worden gestuurd.
De GPU reist niet. De berekening wel.
Megaspeed en een groei die enorm snelheid maakte
Megaspeed is een bedrijf gevestigd in Singapore dat oorspronkelijk verbonden was met 7Road, een Chinees bedrijf dat zich richt op videogames en technologische diensten. De verdere uitbreiding in AI-infrastructuur trok veel aandacht door de snelle ontwikkeling en het volume hardware dat werd aangeschaft.
Een onderzoek van Culper Research, gepubliceerd in mei 2026, dat moet worden gelezen met inachtneming dat het bedrijf een shortpositie op Nvidia aanhoudt, analyseerde handelsregisters uit Singapore en Maleisië.
Volgens hun schattingen importeerde Speedmatrix, de Malinese dochter van Megaspeed, tussen december 2024 en januari 2026 producten ter waarde van ongeveer 4,6 miljard dollar. Ongeveer 4 miljard daarvan zou afkomstig zijn van Aivres Systems, een serverfabrikant en voormalige Nvidia-partner onder de naam Inspur Systems.
Culper beweert ook dat bepaalde financiële structuren de operatie indirect zouden verbinden met Alibaba. Deze relatie is gebaseerd op interpretaties van bedrijfs- en financiële documenten, niet op juridische conclusies.
Hier ligt precies een van de meest delicate aspecten van de zaak: servers kopen in Maleisië voor een datacenter daar betekent niet automatisch dat er een overtreding van Amerikaanse controles is.
De belangrijke vraag is wie uiteindelijk de controle, financiering en het gebruik van die capaciteit heeft.
In juli meldde men dat Amerikaanse en Singaporese autoriteiten de activiteiten van Megaspeed onderzochten, inclusief het mogelijke gebruik van datacenters in Maleisië en Indonesië voor op afstand bedienen van Chinese klanten.
Dat verandert het probleem aanzienlijk.
Amerika kan een chip controleren, maar het beheer van een GPU-uur is moeilijker
Vanaf 2022 begon Washington strengere controles op geavanceerde accelerators voor China door te voeren. Deze restricties zijn sindsdien verschillende keren uitgebreid en aangepast.
Nvidia legt in documenten aan de Amerikaanse Securities and Exchange Commission (SEC) uit dat de controles van invloed zijn op producten die bepaalde prestatielimieten, dichtheid, bandbreedte of geheugenoverschrijdingen overschrijden.
In verschillende perioden betroffen de controle-producten onder andere de A100, H100, H200 en systemen gebaseerd op Blackwell zoals B200 en GB200. De specifieke voorwaarden hangen af van het product, de bestemming, de klant en de geldende regelgeving.
Maar cloud computing introduceert een fundamenteel verschil.
Een Chinees bedrijf kan bijvoorbeeld wekenlang 1.000 GPU’s nodig hebben voor het trainen of afstellen van een model. Technisch gezien hoeft het die niet in bezit te hebben. Een buitenlandse provider kan ze hosten in Kuala Lumpur, Jakarta of een andere toegestane locatie en remote capaciteit verkopen.
Voor de gebruiker is dat niet veel verschillend van het huren van infrastructuur als dienst.
En daar ligt een van de meest complexe grenzen van de Amerikaanse technologiepolitiek: de capaciteit reguleren, zonder fysiek het semiconductor-ging te controleren.
Deze kwestie is niet gloednieuw. Het Amerikaanse Department of Justice heeft al uitgebreidere schema’s beschreven waarbij tussenpersonen GPU’s aankochten en deze fysiek naar China exporteerden via derde landen.
In een procedure aangekondigd in december 2025 beschuldigden de Amerikaanse autoriteiten meerdere personen van het samenzweren om geavanceerde GPU’s naar China te exporteren, met gebruik van Maleisië en Thailand als tussenpunten.
Remote huren creëert een ander scenario: het kan zijn dat het component legaal geïnstalleerd blijft in het land waar het gekocht is.
Maleisië en Singapore in de schijnwerpers
Zuidoost-Azië wordt ook een van de meest in het oog springende markten voor datacenters bij internationale operators.
Singapore is al jaren een van de grote digitale knooppunten van Azië. Beperkingen in grond en energie hebben ook nieuwe projecten naar Maleisië gebracht, vooral Johor.
Maar men moet oppassen niet tot te simplistische conclusies te komen: de groei van datacenters in deze landen betekent niet automatisch dat er sancties worden omzeild.
Singapore heeft publiekelijk haar controles verdedigd en zegt dat het mogelijke bedrieglijke praktijken onderzoekt om internationale restricties te vermijden. Het ministerie van Handel en Industrie verklaarde ook dat minder dan 1% van de omzet van Nvidia in Singapore wordt gegenereerd door fysiek geleverde producten, een gevolg van de rol van Singapore als administratief en commercieel hoofdkwartier voor vele internationale bedrijven.
Maladië heeft eveneens haar toezicht op geavanceerde servers en chips aangescherpt.
Voor regulators en providers ligt de uitdaging in het onderscheiden van legitieme groei in cloud-infrastructuur van structuren die specifiek bedoeld zijn om bepaalde entiteiten toegang te geven tot technologieën die ze anders niet zouden kunnen krijgen.
Nvidia erkent ook de risico’s vanontwijking
Dit plaatst Nvidia in een lastige positie.
Het bedrijf zegt dat het streeft naar naleving van de relevante controles en samenwerkt met autoriteiten bij mogelijke ontwijkingspogingen. Tegelijkertijd erkent het een duidelijke beperking: once a product is verkocht, heeft Nvidia geen fysieke controle meer.
In haar financiële documenten van 2026 meldt de fabrikant dat het ook op ondersteuning van complianceprogramma’s van klanten en partners vertrouwt.
De regelgeving heeft ook directe economische implicaties voor Nvidia. De restricties op de H20 leidden tot een last van 4,5 miljard dollar, gerelateerd aan voorraad en koopverplichtingen.
Sindsdien is de situatie weer veranderd. Nvidia legt uit dat vanaf februari 2026 de VS licenties hebben verleend om kleine hoeveelheden H200 naar bepaalde Chinese klanten te sturen. Toch heeft het bedrijf aan het einde van haar eerste fiscale kwartaal in 2027 aangegeven dat er nog geen inkomsten uit dat programma waren gegenereerd en dat het niet zeker was of China de invoer zou toestaan.
Het is daarom te simplistisch te zeggen dat Amerikaanse beleid een permanente blokkade is voor elke geavanceerde GPU. De restricties variëren afhankelijk van het product, de generatie, de klant en de regelgeving op dat moment.
De volgende exportcontrole kan in de cloud liggen
De casus Megaspeed werpt een vraag op die waarschijnlijk blijft terugkeren.
Het controleren van de bestemming van een semiconductor maakt zin wanneer de technologische waarde binnen een fysieke doos blijft. Het is veel minder effectief wanneer de klant enkel tokens per seconde, GPU-uren of tijdelijke toegang tot een cluster nodig heeft.
Het model van cloud computing scheidt eigendom van hardware van het gebruik ervan.
Dit kan ertoe leiden dat Amerikaanse en andere overheden meer aandacht moeten besteden aan de identiteit van de eindklant, moederbedrijven, financiering, daadwerkelijke ontvangers en remote toegang tot grote hoeveelheden computing-capaciteit.
Voor datacenters en cloudproviders betekent dit ook een toename in compliance-work. Het kennen van de klant is misschien niet meer voldoende, zeker als er achterliggende ketens van intermediairs, financiering en eindgebruikers in andere jurisdicties schuilgaan.
En voor bedrijven die GPU’s in Azië-Pacifisch gebied afnemen, komt er nog een andere overweging bij: de locatie van het datacenter vertelt niet langer het hele verhaal van de leverancier.
Het is belangrijk te weten wie de controle heeft over het bedrijf, waar haar financiering vandaan komt, wie de servers levert en welke garanties er zijn over de herkomst en naleving van regelgeving van de infrastructuur.
Het risico is niet alleen dat Washington een leverancierskanaal sluit. Een leverancier die onder onderzoek staat, nieuwe exportbeperkingen krijgt of problemen ondervindt met zijn fabrikanten, kan snel een continuïteitsrisico worden voor klanten.
Megaspeed is vooral interessant vanwege dat aspect. Niet omdat het aantoont dat Amerikaanse controles gefaald hebben, iets dat nog onderzocht moet worden, maar omdat het een steeds duidelijker wordende tegenstelling blootlegt: in de cloud-wereld is het scheiden van locatie en gebruik van GPU’s essentieel.
Veelgestelde vragen
Kan een Chinees bedrijf een Nvidia-GPU gebruiken die in Maleisië is geïnstalleerd?
Technisch gezien kan het op afstand toegang krijgen tot infrastructuur in een ander land als een provider dat aanbiedt. De regulatoire vraag hangt af van de chip, de provider, de eindklant en de Amerikaanse regelgeving op dat moment.
Wat onderzoekt Megaspeed?
De beschikbare informatie wijst op de omvang en financiering van haar aankopen van Nvidia-infrastructuur en op mogelijk remote gebruik vanuit China van capaciteit in andere Aziatische landen. Sommige meer gedetailleerde beschuldigingen komen van Culper Research en moeten niet worden verward met juridische conclusies.
Verbiedt de VS alle Nvidia-GPU’s in China?
Nee. De controles treffen bepaalde producten en technische kenmerken en zijn sinds 2022 meerdere keren aangepast. De VS heeft ook licentiemogelijkheden ingesteld voor specifieke producten, waaronder de H200 in 2026.
Waarom is het huurmodel van GPU’s relevant voor exportcontroles?
Omdat het fysiek scheidt wie de hardware bezit van wie de capaciteit gebruikt. Een GPU kan bijvoorbeeld in een geautoriseerd datacenter blijven terwijl de kracht ervan op afstand wordt benut door een ander land.
Bronnen:
- Bugtraq Solutions, Chips Nvidia, triangulatie en China: het nieuwe gat in de exportcontroles, 10/08/2026.