De discussie over wie de volgende generatie halfgeleiderproductie zal leiden, is opnieuw opgelaaid door een zeer concreet punt: de fabricagemarge (yield). In de wereld van wafers is het niet genoeg om een “kleinere” knooppunt te aankondigen; wat bepaalt of een proces levensvatbaar — en winstgevend — is, is het percentage chips dat goed uit elke wafer komt. En in deze maatstaf schetsen de cijfers die in de markt circuleren een complexer beeld dan de krantenkoppen suggereren.
De laatste dagen heeft een analyse toegeschreven aan de investeringsfirma KeyBanc de vergelijkingen tussen de grote spelers in de sector nieuw leven ingeblazen. Volgens die beoordeling zou Samsung nog altijd onder de 40% yield zitten op hun 2 nm GAA, een cijfer dat, indien waar, het bedrijf snel zou dwingen tot verbetering als ze hun inzet willen omzetten in een duurzame business.
De spanning is niet gering, omdat Samsung een lastig stadium doorloopt met hun 3 nm GAA: de markt herinnert zich nog de problemen met de industriële volwassenheid en hoe die tegenslagen hiervoor zorgden dat deel van het fabless-ecosysteem de voorkeur gaf aan TSMC. Daarom wordt elk cijfer dat fragiliteit in 2 nm suggereert, als een waarschuwingssignaal geïnterpreteerd… al is het belangrijk te onderstrepen dat bij deze knooppunten de yield een foto is die maand na maand wijzigt en sterk afhankelijk is van het chiptype, de omvang en de mate van ontwerpoptimalisatie.
Waarom is yield belangrijker dan het “nanometergetal”?
Als men spreekt over een “yield onder de 40%” of “rond de 60%”, dan gaat het eigenlijk over de industriële economie:
- Kosten per functionele chip: als er minder goede units per wafer worden gemaakt, kost elke unit meer.
- Effectieve capaciteit: een fabriek kan veel wafers produceren, maar bij lage yield daalt de bruikbare productie enorm.
- Marktconforme planning: een knooppunt kan technisch “realistisch” zijn, maar commercieel onhaalbaar als het rendement niet aan bepaalde drempels voldoet.
Dit punt is cruciaal omdat de industrie nu in een fase terechtkomt waarin leiderschap niet meer alleen wordt bepaald door lithografie: het gaat om consistentie, capaciteit en winstmarge.
Samsung: twijfels in een fase waarin andere rapporten spreken van verbetering
Hoewel de conservatieve schatting die door Wccftech wordt aangehaald, stelt dat Samsung’s 2 nm onder de 40% ligt, hebben sectorrapporten van de afgelopen maanden een hoger bereik vermeld, tussen de 50% en 60%, en zelfs een positieve ontwikkeling ten opzichte van de vorige generatie.
Die discrepantie tussen cijfers illustreert een patroon dat vaak voorkomt in de halfgeleiderindustrie: yield-ramingen zijn zelden uniform, omdat ze verschillende dingen meten (testbatches vs. massaproductie, kleine chips vs. grote, yield “per laag” vs. uiteindelijke yield). Desalniettemin is de strategische interpretatie het belangrijkste: Samsung moet het marktbeeld bewijzen dat hun 2 nm niet alleen een technologische verbetering is, maar ook een industriële platform dat schaal en marges kan aantrekken en vasthouden.
Intel 18A: de terugkeer-narratief draait ook om rendement
Intussen bouwt Intel zijn eigen verhaal van achterstand weg met 18A, dat een nieuwe transistorarchitectuur combineert met ingrijpende wijzigingen in de voedings- en energiedistributie binnen de chip. In dat verband circuleren ook inschattingen die Intel rond de 60% yield plaatsen bij 18A, een cijfer dat, als het wordt bevestigd, de strategie bevestigt dat het bedrijf weer meedingt in de eerste divisie van geavanceerde processen.
Voorbij percentages zijn er signalen waarop de markt blijft letten: Intel blijft inzetten op voortdurende verbetering van zijn industriële capaciteit en streeft ernaar om zijn foundry-divisie als een strategisch fundament uit te bouwen. En in een monde where geopolitieke belangen net zo zwaar wegen als technologie, worden geloofwaardige vorderingen in geavanceerde fabricage binnen de VS ook gezien als een vorm van ketenresilience, en niet enkel als een concurrentievoordeel.
TSMC blijft het referentiepunt, maar de race draait om capaciteit en betrouwbaarheid
In deze driehoeksverhouding wordt TSMC vaak aangehaald voor zijn industriële volwassenheid en schaalgrootte. Sommige marktanalyses plaatsen TSMC op cijfers die hoger liggen (bijvoorbeeld rond de 80% in bepaalde contexten), hoewel het exacte percentage afhankelijk blijft van de scope van de inschatting.
Wat wel concreet is, is dat TSMC al stappen zet in 2 nm: het bedrijf heeft de productie voor hun N2-technologie bevestigd in faciliteiten zoals Baoshan, wat aangeeft dat de industriële planning doorgaat volgens schema.
Wat klanten en analisten in 2026 in de gaten moeten houden
Meer dan een enkel percentage (40%, 50% of 60%) is voor een koper — van smartphonefabrikanten tot AI-integrators — in 2026 vooral relevant:
- Trends in yield (kwartaal op kwartaal), niet het ene cijfer.
- Risico’s rondom supply en gereserveerde capaciteit, vooral bij marktcycli van schaarste.
- Design- en support-ecosystemen (EDA/IP), want op deze knooppunten beïnvloedt elk detail het uiteindelijke rendement.
- Commerciële signalen: wie contracteert volume, welke chips worden eerst geproduceerd en met welke levertijden.
Met andere woorden: de “nanometers”-oorlog ontwikkelt zich meer en meer tot een strijd om industriële uitvoering.
Veelgestelde vragen
Wat betekent precies een yield van 40% of 60% bij een knooppunt?
Het betekent het percentage functionele chips dat wordt verkregen per wafer na voltooiing van het productieproces. Hoe hoger dit percentage, des te gunstiger de kosten per chip en des te haalbaarder het is om grootschalig te produceren.
Waarom variëren de inschattingen over het yield-niveau van Samsung’s 2 nm zo sterk?
Omdat niet alle bronnen hetzelfde meten: het hangt af van chip, diegrootte, pilotfase of productie, en de gebruikte methode voor de yield-bepaling.
Kan Intel 18A een serieuze concurrent worden voor TSMC en Samsung?
Dat kan, mits Intel de yields, capaciteit en betrouwbaarheid consistent weet te verbeteren en te bewijzen dat hun productie betrouwbaar is. Sommige marktinschattingen zien significante verbeteringen, maar de doorslag zal afhangen van de uitvoering in de industrie en commerciële tractie.
Wat moeten bedrijven eisen bij het kiezen van een foundry voor geavanceerde processen?
Naast het knooppunt zelf moeten ze prioriteit geven aan gegarandeerde capaciteit, een geloofwaardig roadmaps, designondersteuning, stabiele prestaties en contracten met realistische leveringsvensters.
via: biz.chosun