De Europese race om datacenters te trekken voor hypercalaire is meer dan alleen een prijsstrijd om elektriciteit. Beschikbaarheid van grond, echte toegang tot netcapaciteit en levertijd zijn de drie knelpunten die bepalen welke projecten daadwerkelijk in gebruik worden genomen. In dit kader streeft de samenwerking tussen Iberdrola en Echelon Data Centres—gepresenteerd door Echelon als een nieuw model voor “hypercalaire” ontwikkeling—precies naar het aanpakken van deze drie uitdagingen op een gecoördineerde wijze.
Het gekozen model is geen standaard commerciële overeenkomst. Beide partijen hebben een gezamenlijke onderneming opgericht, Echelon Iberdrola Digital Infra, met een aandeelstructuur waarin Echelon 80% behoudt en Iberdrola 20%, via haar digitale infrastructuurdochter CPD4Green. Het expliciete doel: grootschalige datacenters bouwen en beheren in Spanje, waarbij de ontwikkeling van de locatie en de elektrische aansluiting vanaf het begin worden geïntegreerd met de campusopbouw en latere operatie.
Een nieuw vertrekpunt: eerst het netwerk, dan het gebouw
De boodschap die Echelon via LinkedIn deelde, is veelzeggend: het model streeft ernaar de “drie grootste beperkingen” van de sector op te lossen—grondbeschikbaarheid, netcapaciteit en levertijd—en wil dit uitrollen als norm voor duurzame en schaalbare infrastructuur. Achter deze visie ligt een bekende realiteit voor elk engineering- of uitbreidingsteam: een datacenter wordt niet meer alleen geblokkeerd door vergunningen of CAPEX, maar vooral door elektriciteitscapaciteit en aanlooptijden.
In de praktijk betekent een samenwerking tussen een energieleverancier en een gespecialiseerde ontwikkelaar dat het risico op de meest onzekere factor wordt verminderd: het veiligstellen van grond met toegankelijke aansluiting en 24/7 energievoorziening. Volgens openbare informatie biedt Iberdrola daartoe: strategisch gelegen terreinen met netconnectiviteit en de belofte van levering van schone elektriciteit. Echelon zorgt op haar beurt voor de meest uitvoerende taken: vergunningen, ontwerp, commercialisering en dagelijkse operatie.
Dit rol- en verantwoordelijkheidsmodel sluit aan bij markttrends: hyper-scalers vragen snelle capaciteit, maar ook traceerbaarheid van energie, planningszekerheid en veerkracht. Dit dwingt tot het “industrialiseren” van het uitrolproces, zodat kritieke infrastructuur niet afhankelijk wordt van laat ingebrachte integraties.
Madrid Zuid: het eerste grote campus en een indicatie van de omvang van de uitdaging
Het eerste project dat onder dit platform wordt aangekondigd, is Madrid Zuid, een complex van 160.000 m² met een verwachte capaciteit van 144 MW aan verwerking en een gegarandeerde elektrische aansluiting van 230 MW. Het plan voorziet in bedrijfsvoering vóór 2030, met een jaarlijkse vraag van ongeveer 1 TWh (1.000 GWh). Een deel van de energie wordt lokaal opgewekt met een zonne-energiepark, aangevuld met aanvullende hernieuwbare energie van Iberdrola.
Voor het technologische debat zijn deze cijfers inzichtgevend:
- 144 MW IT is geen “groot” datacenter; het is een campus ontworpen voor zware en modulair uitbreidbare workloads.
- Een aansluiting van 230 MW bevestigt dat het ontwerp ruimte biedt voor redundantie, piekmomenten en groei, naast extra infrastructuur.
- Een jaarlijks verbruik van 1 TWh plaatst het project op het niveau van een grote industriële afnemer, met invloed op het netwerk, energieplanning en inkoopcontracten.
Daarbij wordt een cruciaal punt zichtbaar: waarom de markt steeds meer neigt naar dergelijke samenwerkingen. Het knelpunt ligt niet meer alleen in het gebouw (dat met industriële methoden en partners snel gerealiseerd kan worden), maar vooral in netcapaciteit en beschikbaarheid op korte termijn.
De grootste Europese alliantie: omvang, investering en signaal richting hyper-scalers
Iberdrola presenteert deze joint venture als de grootste strategische alliantie in Europa tussen een energieleverancier en een datacenterontwikkelaar. De geïnvesteerde som wordt geschat op meer dan 2 miljard euro, gericht op het creëren van een reeks grootschalige campusnetwerken in Spanje. Tegelijkertijd suggereren economische rapporten dat het plan uitgebreid kan worden met extra projecten en meer kapitaal naarmate de netwerken en locaties verder ontwikkeld worden.
De kernboodschap is helder: Spanje wil niet alleen concurreren op kostenefficiëntie, maar vooral op leveringscapaciteit. En voor hyper-scalers maakt de combinatie van grond, net, energie en operatie in één geïntegreerd kader de planning eenvoudiger, vermindert frictie en verkort de route van “site select” naar “go live”.
Wat verandert er technisch: van “datacenter” naar “campus als netwerkinfrastructuur”
Dergelijke samenwerkingen stimuleren ook een inhoudelijke verschuiving: het datacenter wordt niet langer slechts beschouwd als een gebouw met servers, maar als kritieke infrastructuur verbonden aan het elektrische systeem. Dit vergt dat vanaf het begin prioriteiten worden gesteld op:
- Energetisch ontwerp en redundantie
24/7 beschikbaarheid en stroomstabiliteit worden niet alleen gewaarborgd door UPS en generators. Voor campusprojecten boven 100 MW worden supply-strategieën, diversificatie van aansluitpunten en afstemming met de netbeheerder essentieel. - Hernieuwbare energie en traceerbaarheid
“Groen” inkopen volstaat niet. Grote klanten eisen garanties, PPAs, certificaten en vaak een sustainability-verhaal dat aansluit bij regelgeving en rapportage. - Snelle, modulaire levering
Campussen worden ontworpen als repliceerbare eenheden: fasen, kamers, elektrische modules en uitrol van koeling. Zo wordt capaciteit in trappen geactiveerd, zonder te wachten op het volledige project. - Risico’s in vergunningen en planning
Licenties, milieu-impact, elektrische infrastructuur, water/verkoeling, bouwlogistiek en connectiviteit moeten vanaf het begin worden afgestemd. Vroege coördinatie beperkt verrassingen en kostenherzieningen.
Madrid als marktindicator: “momentum” en drang naar capaciteit
Echelon geeft aan dat haar projecten in Madrid “met grote voortgang” worden uitgevoerd. De stad fungeert als een strategisch knooppunt door haar connectiviteit, economische ecosysteem en de grote vraag naar digitale infrastructuur, maar er is ook druk op het netwerk en de aansluitingsschema’s zichtbaar.
De joint venture fungeert hierin als een signaal: groei wordt niet alleen bepaald door grond en financiering, maar vooral door een verticale integratie van energie en campusontwikkeling. Dit draagt bij aan een nieuwe manier van onderhandelen over locaties, PPA-structuren en de daadwerkelijk competitieve positie van landen voor IA- en cloudworkloads.
Veelgestelde vragen
Wat houdt “hypercale” datacenter in en waarom wordt dit uitgedrukt in MW?
Een hypercalaire datacenter is ontworpen voor massale, modulaire groei, vaak voor grote cloudplatforms. MW’s geven de beschikbare elektrische capaciteit voor IT en auxiliary systemen weer; in deze projecten is vermogen de beste indicator voor de daadwerkelijke omvang.
Waarom is toegang tot het elektriciteitsnet momenteel de grootste bottleneck voor datacenters in Spanje?
Omdat de vraag naar vermogen sneller groeit dan de beschikbare aansluitcapaciteit op bepaalde knooppunten. Zonder een toegankelijke aansluiting en duidelijke planning kan een project jaren vertraging oplopen, zelfs als het gebouw zelf eenvoudig te realiseren is.
Wat voegt een samenwerking tussen energieleverancier en datacenterontwikkelaar toe aan een hypercalaire klant?
Risico’s en doorlooptijden worden verkort: grond met aansluiting, gegarandeerde 24/7 energie, energieplanning en een operator die het campusbeheer uitvoert. Zo wordt de “time-to-power” en “time-to-market” versneld.
Wat betekent een campus van 144 MW voor gebruik en duurzaamheid?
Het vraagt om verbruik van honderden of zelfs duizenden GWh per jaar, wat een duurzame strategie vereist met garanties, lange-termijncontracten, traceerbaarheid en efficiënte koeling en warmte-terugwinning waar mogelijk.
Via: Echelon Data Centers