De Indiase overheid heeft Semicon 2.0 goedgekeurd, een programma met een budget van 1,275 biljoen roepies, ongeveer 13,3 miljard dollar, bedoeld om nieuwe halfgeleiderfabrieken aan te trekken, het ontwerp van chips te stimuleren en lokale leveranciers van machines, materialen en chemicaliën te ontwikkelen. Het initiatief bouwt voort op het in 2021 gelanceerde plan en streeft ernaar de afhankelijkheid van import te reduceren.
De kernpunten van Semicon 2.0 in 20 seconden
- India zal circa 13,3 miljard dollar investeren in haar tweede strategie voor halfgeleiders.
- Het programma financiert ontwerp, fabrieken, bunting, materialen, onderzoek en opleiding.
- Semicon 1.0 resulteerde in 12 goedgekeurde fabrieken en 24 ontwerpprojecten.
- De resterende uitdaging is de overgang van bunting naar grootschalige waferfabricage.
De Indiase ministerraad kondigde Semicon 2.0 aan in de februari-begroting, maar de financiering en definitieve goedkeuring ontbraken nog. De nieuwe financieringslaag overtreft de ongeveer 10 miljard dollar die voor de eerste fase werd toegekend en onderstreept dat Delhi semiconductorbeleid beschouwt als een langetermijnindustrieel beleid, geen campagne voor het aantrekken van één of twee fabrieken.
India beschikt over significante voordelen. Het heeft een groeiende binnenmarkt, een uitgebreide elektronische industrie en tienduizenden ingenieurs die zich bezighouden met chipontwerp. Toch blijft het grotendeels afhankelijk van buitenlandse importen voor de meeste halfgeleiders die het verbruikt, en ontbreekt het nog aan waferproductie op het niveau van Taiwan, Zuid-Korea, de VS, China of Japan.
Zes pijlers voor volledige ketenontwikkeling
Semicon 2.0 breidt de incentives uit. De eerste fase richtte zich vooral op subsidies voor fabrieken, buntingfabrieken en ontwerpprojecten. Het nieuwe programma streeft ernaar ook apparatuur, gassen, chemicaliën, intellectueel eigendom, onderzoek en vakbekwame professionals te ondersteunen die nodig zijn om deze faciliteiten operationeel te houden.
De Indiase begroting had in februari al drie hoofddoelen vastgesteld: het fabriceren van apparatuur en materialen, het ontwikkelen van nationaal intellectueel eigendom en het versterken van toeleveringsketens. De definitieve goedkeuring organiseert deze strategie rond zes pijlers.
| Semicon 2.0 Pijler | Wat wil men ontwikkelen |
|---|---|
| Chipontwerp | Nationaal intellectueel eigendom, systemen op chip en Indiase fabless bedrijven |
| Machines en materialen | Apparatuur, gassen, chemicaliën, wafers en componenten voor fabrieken |
| Nieuwe fabrieken | Siliciumfabrieken, samengestelde halfgeleiders, discrete componenten en displays |
| Geavanceerde bunting | Grotere capaciteit bij ATMP en OSAT, inclusief geavanceerde integratie |
| Onderzoek en ontwikkeling | Geavanceerdere processen en samenwerking met internationale centra |
| Opleiding | Elektronicaontwerp, cleanrooms, fabriekstechniek en productie |
ATMP staat voor assemblage, test, markering en encapsulatie, terwijl OSAT bedrijven aangeeft die deze diensten voor derden uitvoeren. Dit zijn cruciale fases omdat zij een verwerkte wafer omzetten in een klaar component dat kan worden geïntegreerd in een smartphone, auto, server of industrieel systeem.
India heeft hierin sneller vorderingen gemaakt dan in waferfabricage. Bunfingfabrieken vereisen grote investeringen, maar zijn minder kostbaar en complex dan foundries die geavanceerde logische chips produceren.
De overheid wil deze basis benutten om verder te groeien binnen de waardeketen. Semicon 2.0 stimuleert fabrieken voor silicium, siliciumcarbide en andere samengestelde halfgeleiders, evenals leveranciers die lokaal materialen en apparatuur produceren.
Deze laatste component is bijzonder relevant. Een fabriek functioneert niet alleen met gebouwen en lithografiemachines. Het heeft wafers, ultrapure gassen, fotosensitieven, reinigingsproducten, maskers, meetinstrumenten, reserveonderdelen en een betrouwbare leveranciernetwerk nodig. Het importeren van bijna al deze elementen zou de afhankelijkheid buiten het land houden, zelfs als de chips lokaal zouden worden geproduceerd.
Semicon 1.0 leverde 12 projecten op, maar vooral buntingfabrieken
Het eerste programma, goedgekeurd in 2021 met 760 miljard roepies, bood subsidies tot 50% van de kosten voor bepaalde projecten. Tot juli 2026 heeft India 12 productie-eenheden goedgekeurd, met een cumulair investeringsbedrag van meer dan 1,64 biljoen roepies, en 24 ontwerpinitiatieven financieel ondersteund.
| Indicator | Semicon 1.0 | Semicon 2.0 |
|---|---|---|
| Goedkeuringen | 2021 | 2026 |
| Publiek budget | Ongeveer 10 miljard dollar | Ongeveer 13,3 miljard dollar |
| Primaire prioriteit | Fabrieken, bunting en ontwerp | Volledige keten van toelevering |
| Goedgekeurde productieprojecten | 12 | Nog in selectiefase |
| Gefinancierde ontwerpprojecten | 24 | Uitbreiding gepland |
| Toegang tot EDA-tools | 105 bedrijven | Programma-uitbreiding voorzien |
| Opleiding | Initiële programma’s | Ontwerp, cleanrooms en industriële operatie |
De 12 projecten omvatten onder andere een siliciumfabriek, een carbidefabriek, een geïntegreerde nitrurofabriek en micro-LED-displays, plus negen buntingunits voor halfgeleiders.
Micron Technology, Kaynes Semicon en CG Semi hebben volgens de overheid al commerciële productie opgestart. De Micron-vestiging in Sanand, Gujarat, richt zich op assemblage en testen van memorymodules die elders werden gemaakt. De opening hiervan versterkt de Indiase industriële activiteit, maar impliceert nog niet binnenlands waferfabricage voor geheugenchips.
De eerste grote waferfabriek voor silicium die door het programma wordt ondersteund, moet in 2028 operationeel zijn. Tata Electronics plant een vestiging in Dholera, Gujarat, die chips wil maken voor de automobiel-, telecommunicatie- en consumentensectoren met technologie van Taiwan’s Powerchip Semiconductor Manufacturing Corporation.
Het halen van de planning is cruciaal om het succes van de eerste fase te kunnen beoordelen. Halfgeleiderprojecten vergen jaren om de infrastructuur op te zetten, apparatuur te installeren en kalibreren, personeel op te leiden, productieprocessen te kwalificeren en rendementen te behalen zonder significante verliezen.
India wil haar binnenlandse vraag omzetten in industriële capaciteit
De Indiase markt voor halfgeleiders groeide van circa 38 miljard dollar in 2023 naar een schatting van 45 tot 50 miljard dollar in 2024-2025. De overheids- en industriële prognoses voorzien dat dit tussen 100 en 110 miljard dollar zal liggen in 2030, terwijl recentere schattingen tot 130 miljard gaan. Deze cijfers betreffen prognoses, geen gegarandeerde omzet.
De vraag komt uit smartphones, auto’s, telecommunicatie, datacenters, industriële apparaten, slimme meters, defensie en consumenten-elektronica. India assembleert een deel van de smartphones die het verkoopt en exporteert, maar veel waardevolle componenten blijven nog steeds uit het buitenland komen.
Semicon 2.0 wil deze vraag benutten om fabrikanten te overtuigen productie binnen het land op te zetten. De strategie wordt aangevuld met een nieuw programma van 625 miljard roepies voor de fabricage van smartphones, dat incentives biedt gekoppeld aan verkopen en een extra percentage wanneer bedrijven chips en onderdelen van nationale oorsprong gebruiken.
De nabijheid van chipfabrieken, bunting en elektronisch assemblage kan logistieke tijden verkorten en lokale toeleveranciers stimuleren. Het stelt bedrijven ook in staat om nieuwe ontwerpen dichtbij de eindfabrieken te testen en te verfijnen.
Toch blijven er obstakels: continue stroomvoorziening, grote hoeveelheden ultrapuur water, betrouwbare logistiek, gespecialiseerde vakmensen en efficiënte administraties zijn essentieel voor projecten die vaak meer dan 10 miljard dollar kosten.
De wereldwijde concurrentie om deze investeringen aan te trekken is fel. VS, EU, Japan, Zuid-Korea en China hebben hun eigen ondersteuningsprogramma’s. fabrikanten zoals TSMC, Samsung, Intel, Micron vergelijken subsidies, maar kijken ook naar markttoegang, talent, leveranciers en intellectueel eigendombescherming.
India hoeft niet meteen te concurreren om de allerslimste processoren te maken. Het kan haar invloed vergroten via chips voor automobiel en energie, samengestelde halfgeleiders, sensoren, analoge componenten, geavanceerde bunting en eigen ontwerpen. Deze markten zijn minder zichtbaar dan AI-accelerators, maar essentieel voor de industrie.
Semicon 2.0 erkent dat een beleid dat alleen gericht is op het openen van fabrieken niet genoeg is. De komende stap is om te meten hoeveel projecten daadwerkelijk productie halen, welk percentage van de materialen lokaal wordt aangeschaft, en of Indiase bedrijven eigen intellectueel eigendom ontwikkelen dat internationaal verkocht kan worden.
Veelgestelde vragen
Hoeveel geld investeert India in Semicon 2.0?
Het programma heeft een budget van 1,275 biljoen roepies, ongeveer 13,3 miljard dollar volgens de toenmalige wisselkoers bij de bekendmaking.
Wat is het verschil tussen Semicon 1.0 en Semicon 2.0?
Semicon 1.0 richtte zich op fabrieken, bunting en ontwerp. Semicon 2.0 breidt de steun uit naar apparatuur, materialen, R&D, intellectueel eigendom en gespecialiseerde opleiding.
Fabriceert India al commerciële halfgeleiders?
Ja, verschillende assemblage-, test- en buntingfabrieken zijn begonnen. Grootschalige waferfabricage bevindt zich nog in ontwikkeling, met de eerste grote foundry gepland voor 2028.
Welke bedrijven zijn al actief binnen het programma?
De overheid noemt Micron Technology, Kaynes Semicon en CG Semi als bedrijven die inmiddels met commerciële productie zijn begonnen.
Bronnen:
- India Semiconductor Mission, officiële toelichtingen, zes pijlers en evolutie van Semicon 1.0.