Shenzhen heeft een nieuw AI-computingcluster gelanceerd dat, volgens informatie van de lokale overheid en gespecialiseerde media, inmiddels een totale capaciteit van 14.000P bereikt. Dit is het resultaat van een nieuwe fase met 11.000P, toegevoegd aan de eerdere uitrol van 3.000P. Het meest opvallende is niet alleen de cijfers, maar de aanpak: het wordt gepresenteerd als het eerste Chinese cluster van het “10.000-kaarten”-niveau, gebouwd met een volledig binnenlands technologisch ecosysteem, vanaf de hardware tot de netwerkinfrastructuur, opslag, orchestratiesoftware en systeembeheer.
De officiële ingebruikname van deze tweede fase vond plaats op 26 maart 2026, volgens het Shenzhen Municipal Government, dat het project ziet als onderdeel van haar strategie om een “autonome en controleerbare” rekenbasis te ontwikkelen, in een periode waarin China haar afhankelijkheid van buitenlandse hardware en software voor het trainen van grote modellen wil verminderen. Daarbij gaat het project verder dan alleen de schaal: het dient als een industrieel bewijs of het land in staat is om een volledig AI-ecosysteem met eigen componenten en tools te ondersteunen, en niet slechts met geïsoleerde nationale chips binnen publieke en private infrastructuren.
Het systeem draait op Huawei Ascend 910C-acceleraartoears in combinatie met het Ascend + CANN-software-ecosysteem, volgens officiële informatie uit Shenzhen. De stad omschrijft het als het eerste Chinese cluster met superknooppunten van de Ascend 910C op deze schaal, terwijl Digitimes aangeeft dat ongeveer 14.000 Ascend 910C-eenheden worden ingezet binnen een architectuur die gericht is op het minimaliseren van latentie en het verminderen van verkeersbelasting tussen knooppunten. Deze nuance is belangrijk, omdat voor grote AI-clusters het niet alleen om het stapelen van kaarten gaat: netwerkinfrastructuur, taakplanning en foutbeheer zijn even cruciaal als de theoretische rekenkracht.
Meer dan brute kracht: een ingenieursuitdaging voor systeemontwerp
De meest waardevolle interpretatie van dit project is juist die. China heeft al eerder eigen chips ingezet in diverse toepassingen, maar de knelpunten blijven bestaan op het niveau van interconnectie, software, resourceplanning en grootschalige bedrijfsvoering. Het Shenzhen-cluster probeert deze problemen aan te pakken met een compacte en goed gecoördineerde architectuur, waarbij resources worden gegroepeerd in superknooppunten verbonden via hoogsnelheidssnelwegen en een gedistribueerde programmeerlaag. Volgens Digitimes richt deze aanpak zich op het doorbreken van drie klassieke limieten van massieve clusters: communicatieknelpunten, operationele complexiteit en accumulatie van fouten.
Ook benadrukt de stad dat het project geen louter politiek statements, maar een functionele infrastructuur is met een directe praktische meerwaarde. Officiële bronnen vermelden dat het de ondersteuning biedt voor het nationale rekennet, de ontwikkeling van grote Chinese modellen, en het versterken van het binnenlandse chips-ecosysteem. Daarnaast wordt gemeld dat de initiële capaciteit van de eerste fase al volledig was toegewezen, en dat bijna 50 bedrijven, universiteiten en onderzoeksinstituten overeenkomsten hebben ondertekend voor de nieuwe fase, met een gemiddeld gebruik van ongeveer 92 %.
Hieruit blijkt dat de uitdaging niet alleen ligt in het aantrekken van vraag, maar vooral in het bevestigen dat die vraag met stabiliteit kan worden bediend. Shenzhen richt zich dus niet enkel op de bruto rekenkracht, maar op het leveren van bruikbare, stabiele rekenpower voor het trainen en inferentie van modellen. Dit vormt de ware test voor infrastructuren van deze omvang.
De cijfers die Shenzhen wil presenteren
Een ander interessant aspect van het project is de publieke beschikbaarheid van metriekgegevens, hoewel voorzichtigheid geboden blijft. Shenzhen’s overheid geeft niet alle technische details prijs, maar vakmedia die materiaal van het project rapporteren, vermelden dat de eerste fase van 3.000P een gemiddelde dagelijkse fouttarief van 0,3‰ kende, met een trainingslineariteit van 93,12 % met het Pangu-718B-model, en een PUE van 1,08. Deze cijfers zijn ambitieus en onderstrepen de efficiency- en betrouwbaarheidclaims, maar zijn nog niet door een onafhankelijke derde getest of gecertificeerd.
Desalniettemin passen deze indicaties bij de problemen die de sector momenteel probeert op te lossen. Grotere AI-clusters ondervinden namelijk capaciteitsproblemen bij groei, vooral wanneer communicatie tussen knooppunten degradeert, energiegebruik oncontroleerbaar toeneemt of lange taken worden onderbroken. Daarom ligt de focus van Shenzhen op concepten als superknooppunten, binnenlands hoogsnel netwerkaansluiting, vloeistofkoeling en gecentraliseerd beheer. Het doel is duidelijk: rekenkracht voor AI transformeren tot een beheersbare industriële capaciteit, niet slechts een verzameling servers en kaarten.
Een nieuwe stap in China’s streven naar technologische soevereiniteit
De geopolitieke dimensie van het initiatief is eveneens evident. Na Amerikaanse restricties op geavanceerde chips versnelt China haar inspanningen om een minder afhankelijk en beter binnenlands AI-ecosysteem op te bouwen. In dat licht positioneert Shenzhen zich als een sleutelnodus in deze strategie. Het gemeentelijk plan voor 2025 stelde al dat men in 2026 meer dan 80E FLOPS aan intelligente capaciteit wilde hebben, naast de ontwikkeling van verschillende grootschalige clusters en een metropoolnetwerk met lage latentie dat andere regionale centra verbindt.
Derhalve doet dit project meer dan alleen de stad; het kan een benchmark worden voor soortgelijke Chinese initiatieven die gebaseerd zijn op nationale technologie. Indien het zich succesvol aanpast wat betreft gebruiksratio, softwarecompatibiliteit en operationele betrouwbaarheid, kan Shenzhen een referentiepunt worden voor toekomstige nationale uitrol. Mocht de interoperabiliteit of de feitelijke betrouwbaarheid niet voldoen, dan zou het cluster vooral symbolisch blijven en niet thuishoren in een productieve omgeving. Voorlopig richt Shenzhen zich op het eerste scenario.
Veelgestelde vragen
Wat betekent een cluster van 14.000P?
Het betekent dat de totale rekenkracht wordt uitgedrukt in 14.000 petaflops, opgebouwd uit de nieuwe 11.000P en de eerste fase van 3.000P. Deze getallen geven de gecombineerde theoretische rekencapaciteit weer.
Welke chips worden gebruikt in Shenzhen’s cluster?
Volgens officiële en sectorale bronnen wordt het systeem aangedreven door Huawei Ascend 910C-acceleraattoars en het Ascend + CANN-software-ecosysteem.
Is het volledig nationaal ontwikkeld?
De officiële verklaring van het project en de gemeente is dat het het eerste Chinese cluster van het “10.000-kaarten”-niveau is, gebouwd met een volledig binnenlands ecosysteem. Sommige onderdelen en technische details komen uit materiaal dat door gespecialiseerde media is verzameld, maar er is geen onafhankelijke audit beschikbaar.
Waarom is dit project belangrijk voor China?
Omdat het niet alleen de chips test, maar ook de mogelijkheid van China om een compleet AI-infrastructuur te lanceren—rekenkracht, netwerkinfrastructuur, opslag, software en operationeel beheer—met eigen technologie en op industriële schaal.
via: digitimes