De Taiwanese giganten TSMC staat op het punt een symbolisch mijlpaal te bereiken in de recente geschiedenis van de halfgeleiders: het overtreft Intel qua aantal werknemers. Decennia lang was het Amerikaanse bedrijf niet alleen een technologische referentie, maar ook de grootste speler in de sector qua omvang, waarbij ontwerp, eigen fabricage en ontwikkeling van technologieën werden gecombineerd die uiteindelijk industrienormen werden. Echter, na meerdere jaren van personeelsreducties bij Intel en een gestage uitbreiding bij TSMC, zou de leidende positie in personeelsaantallen voor het eerst kunnen verschuiven.
De meest recente situatie plaatst Intel met 85.100 werknemers na een periode van aanpassingen en ontslagen, terwijl TSMC 83.825 werknemers telde aan het eind van 2024. De kloof is klein en indien TSMC’s aanwervings- en uitbreidingssnelheid voortzet, kan de voorsprong bevestigt worden met de volgende jaarlijkse cijfers van het bedrijf, op een moment dat de vraag naar chips — gedreven door datacenters en Kunstmatige Intelligentie — de hele toeleveringsketen onder druk zet.
Twee bedrijfsmodellen die niet op dezelfde manier worden gemeten
De potentiële achterstand heeft een sterke media-impact, maar het is belangrijk dit met nuance te interpreteren. De vergelijking is niet ‘appels met appels’. Intel is één van de weinige grote spelers die nog opereren als IDM (Integrated Device Manufacturer): ontwerpen van processors, ontwikkeling van proces-technologie, eigen productie en assemblage in meerdere landen. Dit soort structuur vraagt om specifieke profielen en teams, die niet veel “fabless” bedrijven zoals AMD of NVIDIA hebben, die chips ontwerpen maar de fabricage outsourcen.
TSMC is daarentegen ’s werelds grootste foundry. Het verkoopt geen eigen processors aan eindgebruikers, maar biedt industriële capaciteit, fabricatienodes en geavanceerde assemblagediensten aan een ecosysteem van klanten die toonaangevende bedrijven in mobiel, high-performance computing en AI-acceleratie omvatten. In de praktijk weerspiegelt haar personeel de omvang van een fabricage-imperium: fabrieken, procestechnologie, operaties en logistiek op grote schaal.
Een verandering in het personeelsaantal betekent dus niet automatisch dat de een ‘sterker’ is dan de ander, maar wel dat de focus verschuift: het zwaartepunt van de industrie ligt nu meer op geavanceerde fabricage en assemblage, precies op het moment dat AI de strategische infrastructuur van de toekomst wordt.
Intel’s krimp versus TSMC’s expansie
Het cijfer van Intel — 85.100 werknemers — volgt op jaren van reorganisaties die haar omvang hebben verminderd. Het bedrijf blijft énorm in absolute aantallen, maar de reductie contrasteert met een periode waarin andere sectorpartijen met kracht investeerden om de explosieve vraag naar cloud en AI te dekken. Bovendien is er binnen de markt een groeiende focus op metrics als omzet per werknemer en operationele efficiëntie, vooral bij organisaties met een traditioneel zwaardere structuur.
TSMC blijft daarentegen investeren in nieuwe fabrieken, capaciteit-uitbreidingen en technologische verbeteringen in assemblage. Die beweging is niet enkel zakelijke gok: het is een directe reactie op de knelpunten in de sector, waar toegang tot geavanceerde fabricagemogelijkheden een bepalende factor is voor productstrategie en time-to-market.
De R&D-strijd: veel uitgaven, maar groeiende druk
Een andere belangrijke indicator van het huidige moment is de uitgave aan onderzoek en ontwikkeling. Ondanks recente besparingen besteedt Intel nog altijd 13,8 miljard dollar aan R&D, een bedrag dat aangeeft dat het bedrijf nog steeds op meerdere fronten activeert: procestegologie, productplatforms, software, validatie, standaarden en cross-technology innovaties. De impliciete boodschap is dat Intel een grote inhaalslag moet maken om gelijke tred te houden met concurrenten.
Deze ambitie wordt echter geconfronteerd met strengere financiële en operationele contexten. Na personeelsreducties en herstructurering van projecten wordt er van marktkant vaak gevreesd dat R&D-bestedingen zullen afnemen. De centrale vraag is dan: als Intel te weinig investeert in innovatie, kan het dan nog wel de technologische relevantie behouden in de tweede helft van deze eeuw, zowel qua producten als processen?
Intussen blijft TSMC zich richten op technologische fabricage en assemblage, waar strategische prestaties, kosten en efficiëntie bepalend zijn voor chips die vooral in AI en datacenters worden ingezet. Haar R&D richt zich op ‘hoe wordt het geproduceerd’, terwijl Intel zowel ‘wat wordt geproduceerd’ als ‘hoe wordt het gemaakt’ moet beheersen.
Een geopolitieke en supply chain-gerichte verandering
Afgezien van het symbolische belang, heeft de potentiële personeelsachterstand ook een industriële interpretatie: de wereld betaalt letterlijk voor capaciteit. De vraag naar AI-accelerators heeft de rest van de datacenter-omgeving (CPU’s, netwerken, opslag, geheugen) meegetrokken, waardoor de waarde van geavanceerde fabricage en assemblage enorm is gestegen. In dat raamwerk is TSMC een bijna onmisbare speler geworden voor de globale technologische roadmaps.
Voor Intel is de situatie complexer: haar identiteit is historisch sterk verbonden met het beheersen van de volledige keten, maar de markt waardeert nu vooral snelle implementatie en vlotte productie. Intel beschikt over veel ervaring en technologische standaarden, maar haar uitdaging is snelheid terug te winnen zonder haar lange termijn investeringscapaciteit te verliezen. Deze balans bepaalt niet alleen haar personeelsaantal, maar haar lot in de komende compute-era.
Veelgestelde vragen
Waarom is het belangrijk dat TSMC Intel qua personeelsaantal kan inhalen?
Omdat dit getuigt van de groeiende rol van fabricage en geavanceerde assemblage in de AI-tijd, waar industriële capaciteit net zo cruciaal is als chip-ontwerp.
Kunnen we het personeelsaantal van Intel en TSMC echt direct vergelijken?
Niet helemaal. Intel combineert ontwerp, fabricage en standaardenontwikkeling; TSMC is een foundry die zich specialiseert in fabricage en diensten voor derden. Ze werken volgens verschillende modellen met verschillende personeelsbehoeften.
Hoe hangt de opkomst van AI samen met deze trend?
AI drijft de bouw van datacenters en de vraag naar chips aan, wat de uitbreiding van fabrieken en assemblage-activiteiten versnelt. Vooral fabrieken van bedrijven zoals TSMC profiteren hiervan.
Gaat Intel’s R&D-uitgaven haar toekomstpositie garanderen?
Niet alleen. Hoewel hoge investeringen de ambitie onderstrepen, blijft de uiteindelijke winst afhangen van timing, efficientie, productiecapaciteit en commercialisatie van de technologieën.
bron: tomshardware