De technologische oorlog tussen de Verenigde Staten en China is een bijzonder ongemakkelijke fase ingegaan voor de ecosysteem van componenten: de fase waarin beperkingen niet langer louter gaan over “toestaan of verbieden”, maar zich ontwikkelen tot mechanisms voor belastingheffing en industriële druk. Medio januari 2026 heeft Washington een tarief van 25% vastgesteld op bepaalde geavanceerde computerchips — waaronder NVIDIA H200 en AMD Instinct MI325X — wanneer het einddoel de Chinese markt betreft. Tegelijkertijd kwam Beijing bijna gelijktijdig met een richtlijn voor binnenlandse bedrijven om software voor cyberbeveiliging uit de VS en Israël niet meer te gebruiken, onder verwijzing naar nationale veiligheidsrisico’s.
De Amerikaanse maatregel fungeert als een dubbelzijdig zwaard: enerzijds blijft de narrative van nationale veiligheid en het verminderen van afhankelijkheid van buitenlandse productie gehandhaafd; anderzijds zet het een “inkomstenstroom” om in wat voorheen een blokkade was, door te verzekeren dat de staat een deel van de waarde vangt van AI-versnellers verkocht aan Chinese kopers. De interpretatie binnen de dataseriecomponentensector is direct: het beleid stopt niet bij binair toestaan of verbieden, maar wordt transactiegericht.
Een tarief dat bedoeld is om de binnenlandse AI niet te verstikken
Volgens officiële informatie en lekken uit economische media berust het tarief op de Section 232 van de Trade Expansion Act van 1962, een wettelijke kader dat het mogelijk maakt om handelsmaatregelen te nemen op basis van nationale veiligheidsargumenten. Het Witte Huis heeft uitgelegd dat het doel ligt bij het reguleren van importen van halfgeleiders, apparatuur en afgeleide producten, met aandacht voor geavanceerde chips. Wat bijzonder is, is dat het schema probeert de binnenlandse AI-uitrol niet te belemmeren: het tarief geldt niet — of wordt vrijgesteld — wanneer chips worden gebruikt om de supply chain en productiecapaciteit in de VS te versterken, of voor binnenlandse infrastructuur zoals datacenters.
Met andere woorden: Washington wil de binnenlandse AI-ontwikkeling intact houden zonder volledig de deur te sluiten voor grote ontwerpers van chips om nog steeds aan een van de belangrijkste markten te verkopen. Voor de sector betekent deze architectuur van “selectieve vrijstellingen” extra regelgevende complexiteit, maar ook een duidelijke boodschap: de prioriteit ligt op binnenlandse uitrol, terwijl alles elsewhere wordt geregeld via licenties, restricties en tarieven.
Welke chips staan centraal in het conflict?
Hoewel de publieke discussie vooral over “GPU’s” gaat, richt de werkelijke controverse zich op AI-versnellers voor training en inferentie in datacenters: de onderdelen die in duizenden worden aangeschaft, in tray’s van 4 of 8 worden gemonteerd en worden beoordeeld op kosten per token of training-uur.
Om de reikwijdte in producttermen te verduidelijken, volgen hier de twee referenties die in de aankondigingen en analyses worden genoemd:
Tabel 1 — Snel overzicht van de getroffen versnellers
| Versneller | Segment | Geheugen | Breedte van de bandbreedte | Waarom relevant voor AI |
|---|---|---|---|---|
| NVIDIA H200 (Hopper) | Datacenter (SXM/PCIe) | 141 GB HBM3e | 4,8 TB/s | Meer geheugen en bandbreedte voor grote modellen en intensieve lasten |
| AMD Instinct MI325X (CDNA 3) | Datacenter (OAM) | 256 GB HBM3E | 6 TB/s | Hoge capaciteit per GPU voor consolidatie van modellen en minder sharding |
In de componentensector is de kernwaarheid dat de bottleneck niet alleen ligt bij het siliconenmateriaal: ook de HBM-geheugenmodule, geavanceerde verpakking, assemblagecapaciteit en verificatie- en compliance-logistiek spelen een belangrijke rol. Geopolitieke factoren wegen dus zwaar mee in voorraadplanning en leveringsvoorspellingen.
China: tussen afhankelijkheid en de drang tot technologische substitutie
De Chinese reactie is tot nu toe niet gericht op een spiegeltarief op chips, maar op een directe aanpak van de afhankelijkheid van buitenlandse software in gevoelige sectoren. Volgens bronnen aangehaald door Reuters en aangevuld door technologische media hebben Chinese autoriteiten aangekondigd dat bedrijven in het land moeten stoppen met het gebruik van cybersecuritysoftware van ongeveer een dozijn Amerikaanse en Israëlische bedrijven. Onder de getroffen partijen wordt onder andere VMware (Broadcom) vermeld, naast cybersecuritybedrijven zoals Palo Alto Networks, Fortinet en Check Point.
De reden is familiar: het risico van datalekken naar overheden of derden. Daarnaast ligt de achterliggende strategie strategisch: Beijing investeert al jaren in programma’s voor technologische substitutie en richt zich nu via de initiatief Xinchuang op het vervangen van buitenlandse software door nationale alternatieven binnen overheidsinstanties en staatsbedrijven, met een doelstelling rond 2027 in sommige sectorplannen.
Voor westerse leveranciers betekent dit niet alleen commerciële impact, maar ook operationele uitdagingen: van support en upgrades tot partnernetwerken en managed services. Voor Chinese kopers wordt de druk vooral om te bepalen wat als eerste wordt vervangen (perimeter, endpoint, SIEM, virtualisatie) en onder welke risico’s.
Het H200-front: massale bestellingen en douane als hefboom
Naast de “softwareoorlog” wordt import van versnellers zelf een onderhandelingspunt. Reuters meldt dat Chinese douaneautoriteiten instructies hebben gekregen om de invoer van H200 te blokkeren, met richtlijnen aan techbedrijven om deze alleen te kopen indien strikt noodzakelijk, met mogelijke uitzonderingen voor R&D en universitaire samenwerking.
De cijfers geven een idee van de spanningen: volgens dezelfde bronnen hebben Chinese bedrijven bestellingen geplaatst voor meer dan 2 miljoen H200-units, met een geschatte waarde van ongeveer 27.000 dollar per stuk. Als dat getal klopt, wordt duidelijk waarom het 25%-tarief geen kleinigheid is: het kan marges, implementatieplannen en substitutiestrategieën voor hardware aanzienlijk beïnvloeden.
Investeringen in de VS: een stimulans achter de sancties
Het tarief gaat gepaard met een klassieke politieke boodschap: wie binnen de VS produceert, kan in aanmerking komen voor vrijstellingen of gunstigere voorwaarden. In dat kader worden grote investeringsplannen genoemd. Reuters meldt dat NVIDIA plannen heeft voor een investering van 500 miljard dollar over meerdere jaren voor uitbreiding van productie- en ontwerpcapaciteit, terwijl de projecten van TSMC in Arizona meer dan 165 miljard dollar aan voorziene investeringen omvatten.
Voor de componentensector benadrukt dit een reeds zichtbare trend: de herstructurering van supply chains, diversificatie in packaging en de drang om delen van de productie naar jurisdicties te verplaatsen die als “vriendelijk” worden beschouwd. Het bijeffect is een markt met meer frictie, strengere controles en hogere administratieve kosten.
Veelgestelde vragen
Zal het 25% tarief direct de H200 en MI325X duurder maken voor Chinese klanten?
Ja: het tarief is ontworpen om een deel van de waarde van de chip te vangen wanneer het einddoel China is, hoewel de exacte impact afhangt van import-, export- en vrijstellingsregelingen.
Waarom richt China zich op software (VMware, Palo Alto, Fortinet, Check Point) als antwoord?
Omdat het een directe invloed heeft op het verminderen van technologische afhankelijkheid en de kosten voor operaties met Westerse leveranciers in gevoelige sectoren kan verhogen, wat de substitutieprogramma’s zoals Xinchuang versterkt.
Wat betekent Xinchuang en hoe beïnvloedt het technologische aankopen in China?
Xinchuang is een initiatief voor technologische vervanging dat streeft naar het vervangen van buitenlandse software en platforms door Chinese alternatieven, vooral in overheids- en staatsbedrijven, met doelen die tot 2027 reiken in sommige sectoren.
Welke implicaties heeft dit voor hardware-implementators en distributeurs van AI?
Meer nalevingsvereisten (licenties, verificaties, tracering), logistieke onzekerheid (douane en vergunningen) en grotere vraagvolatiliteit, wat planning van voorraad en levering bemoeilijkt.
vía: techspot