India heeft Semicon 2.0 gelanceerd, de tweede fase van haar strategie om een nationale halfgeleiderindustrie op te bouwen, met een totaalbudget van 127.500 crore roepies, ongeveer 14 miljard euro. Het nieuwe programma blijft publieke steun bieden voor productie, maar vermindert sommige directe subsidies en breidt het bereik uit naar ontwerp, apparatuur, materialen, geavanceerde encapsulatie, onderzoek en talentontwikkeling. De wijziging vereist dat fabrikanten meer kapitaal investeren, hoewel de eerste investeringsverplichtingen aangeven dat de minder omvangrijke steun niettemin bedrijfsinteresse blijft aantrekken.
De kernpunten van Semicon 2.0 in 30 seconden
- India heeft 127.500 crore roepies goedgekeurd voor de nieuwe fase van haar halvleidersbeleid, in tegenstelling tot de meer geconcentreerde aanpak van de eerste fase.
- Grote siliciumfabrieken krijgen van een steun van 50 % van de eligible capex naar 40 %.
- Het programma omvat apparatuur, materialen, ontwerp, onderzoek, geavanceerde encapsulatie en training.
- De overheid meldt dat er al investeringsverplichtingen zijn van bijna 1 lakh crore roepies en dat bijna 100.000 potentiële banen worden gecreëerd.
- De nieuwe structuur vraagt om meer privaat kapitaal, maar wil ook delen van de keten ondersteunen die India nog moet ontwikkelen.
De wijziging volgt na een eerste fase gericht op het opzetten van fabrieken en assemblage-, test- en encapsulatiefaciliteiten. India lanceerde in 2021 het Semicon India-programma met een initiële investering van 76.000 crore roepies, waarbij openbare hulp werd gebruikt om buitenlandse fabrikanten en lokale bedrijven aan te trekken. Semicon 2.0 wil die strategie uitbreiden zodat het land niet afhankelijk blijft van de invoer van apparatuur, materialen en technologieën die nodig zijn voor chipproductie.
Minder subsidie voor fabrieken, meer focus op de toeleveringsketen
Het meest opvallende verschil zit in de steun voor grote siliciumfabrieken. In de eerste versie van het programma konden projecten tot 50 % van de kostprijs receiveerden, terwijl Semicon 2.0 dat verlaagt naar 40 % van het eligible capex.
Deze vermindering geldt niet uniform voor alle projecten. Fabrieken voor samengestelde halfgeleiders, optica, sensoren en discrete apparaten kunnen tot 35 % van het capex ontvangen. Voor faciliteiten voor geavanceerde encapsulatie wordt de steun eveneens 35 %, terwijl conventionele encapsulatie nog 25 % krijgt.
De overheid biedt ook incentives voor onderdelen van de keten die minder steun ontvingen. Bedrijven die onderzoekslaboratoria voor apparatuur ontwikkelen, wafers, fotomaskers, fotolijm, substraten, chemicaliën of gassen voor halfgeleiders opzetten, kunnen ondersteuning krijgen tot 30 % van het capex. Apparatuurfabrikanten kunnen daarnaast een productie-gerelateerde incentive ontvangen, die begint bij 10 % van de in India aangeschafte materialen en afneemt tot 2 % over vijf jaar.
Het doel is het aantal activiteiten in het land uit te breiden. De eerste fase richtte zich op productie- en verpakkingsprojecten, maar een geavanceerde fabriek vereist een veel uitgebreider netwerk van toeleveranciers.
Een halfgeleiderfabriek is afhankelijk van hoogpuure gassen, chemicaliën, materialen voor wafers, deposition- en lithografiesystemen, testsystemen, encapsulatie en diverse gespecialiseerde componenten. Als deze toeleveringen nog afhankelijk blijven van andere landen, beperkt dat de productiecapaciteit en houdt het de kwetsbaarheid van de keten in stand.
Chipontwerp krijgt ook meer gewicht
Semicon 2.0 wijden één van haar zes pijlers aan halfgeleiderontwerp, met verschillende vormen van steun afhankelijk van het projecttype.
Startups en kleine tot middelgrote bedrijven kunnen toegang krijgen tot initiële financiering gekoppeld aan mijlpalen tot 15 crore roepies, oftewel 50 % van de projectkosten, afhankelijk van welke waarde lager is. Het programma maakt ook kapitaalbijdragen van de overheid mogelijk samen met durfkapitaalvelden en private equity. Grotere bedrijven kunnen financiering krijgen via royaltieregistraties, met betalingen van 5 % van de nettowinst van het ontwikkelde product totdat 1,5 keer de publieke steun is terugverdiend.
Het beleid wil ook in India eigendom van de ontwikkelde intellectuele eigendom (IP) behouden. Voor bepaalde door Indiase burgers in het buitenland gecontroleerde bedrijven geldt dat ze kunnen deelnemen, zolang ze in India zijn opgericht, een hoofdkantoor hebben en hier een relevante operationele en personele aanwezigheid behouden. IP en ontwerpbestanden blijven in het land.
Volgens de overheid zijn er al meer dan 300 chipontwerpen ontwikkeld met ondersteuning van het vorige programma, en hebben meer dan 100.000 ingenieurs van 500 organisaties toegang gehad tot geavanceerde ontwerptools, inclusief 400 onderwijsinstellingen en een tiental startups.
India wil subsidies omzetten in een volledige industrie
De tweede fase is opgebouwd rond zes pijlers: ontwerp; machines en materialen; nieuwe fabrieken; ATMP/OSAT; onderzoek en ontwikkeling; en talent. ATMP staat voor assemblage, testen, markering en encapsulatie, terwijl OSAT bedrijven betreft die zich specialiseren in het assembleren en testen van halfgeleiders.
Het programma werd in juli 2026 door de Indiase overheid goedgekeurd met een totaalbudget van 127.500 crore roepies. Vervolgens werden de verschillende ondersteuningscategorieën bekendgemaakt. EY benadrukt dat de nieuwe structuur subsidies combineert met mechanismen zoals initiële financiering, co-investering via kapitaal, royalties, stimulansen gekoppeld aan productie en andere hulpaccenten.
De investering die al in het programma is betrokken, is ook toegenomen. Tijdens SEMICON India 2026 verklaarde de overheid dat er verplichtingen nabij 1 lakh crore roepies waren ontvangen, ongeveer 100.000 crore, en dat het geheel aan projecten bijna 100.000 nieuwe banen kan scheppen. Het zijn beleidsverplichtingen die door de autoriteiten zijn aangekondigd, maar die niet noodzakelijkerwijs al volledig zijn omgezet in kapitaal.
Het verschil tussen toezegging en effectieve investering is vooral belangrijk in een industrie waar fabrieken jaren kosten en miljarden dollars vereisen voordat ze op volle capaciteit draaien. Het nieuwe systeem verschuift een groter deel van het financiële risico naar de investeerder.
Dit is precies één van de veranderingen die door DIGITIMES worden benadrukt: Semicon 2.0 zet meer privaat kapitaal op het spel, maar de vermindering van de steun heeft niet verhinderd dat nieuwe projecten en toezeggingen blijven verschijnen.
Het beleid komt bovendien op het moment dat andere economieën zoals de VS, Europa, Japan en Zuid-Korea ook incentives bieden om de fabricage van halfgeleiders aan te trekken. Verschillende landen ontwikkelen eigen programma’s om afhankelijkheid te verminderen en nieuwe fabrieken te lokken.
Voor India gaat de inzet niet alleen over het produceren van afgewerkte chips. De overheid wil ook leveranciers ontwikkelen voor apparatuur en materialen, ontwerpers van geïntegreerde schakelingen, encapsulatiefaciliteiten, onderzoekscentra, en een technici- en ingenieurensector die deze faciliteiten kunnen ondersteunen.
De eerste resultaten van Semicon 1.0 bieden een basis om op voort te bouwen. Volgens de overheid zijn vijf faciliteiten al begonnen met commerciële productie en zijn 12 projecten goedgekeurd in zes staten, waarvan er drie al chips produceren.
De nieuwe fase moet nu bewijzen of die eerste infrastructuur kan uitgroeien tot een volledigere industriële keten. De vermindering van subsidies voor grote fabrieken vereist dat elk project een groter aandeel privé-investeerders rechtvaardigt, terwijl de uitbreiding van steun naar materialen, apparatuur, ontwerp en talent gericht is op het opvullen van bestaande leemtes.
India heeft ook ambitieuze doelen gesteld voor de binnenlandse markt. De regering verwacht dat de nationale markt voor halfgeleiders in 2035 zal bereiken rond de 200 miljard dollar. Dit is een officiële langetermijnprognose en zal afhangen van de ontwikkelingen in elektronica, auto’s, datacenters, kunstmatige intelligentie en andere chipgebruikende sectoren.
Het resultaat van Semicon 2.0 wordt dus mede gemeten aan meer dan alleen het aantal aangekondigde fabrieken. Het vermogen om materialen te produceren, apparatuur te ontwikkelen, eigen chips te ontwerpen, personeel op te leiden en een concurrerende productie te behouden, zal doorslaggevend zijn voor de daadwerkelijke blijvende industrie die uit de strategie voortkomt.
Veelgestelde vragen
Wat is Semicon 2.0?
Het is de tweede fase van het Indiase beleid om een binnenlandse industrie voor halfgeleiders te ontwikkelen. Het werd in juli 2026 goedgekeurd met een totaalbudget van 127.500 crore roepies en breidt het programma uit naar ontwerp, apparatuur, materialen, fabricage, encapsulatie, onderzoek en talentontwikkeling.
Hoeveel subsidie krijgt een nieuwe chipfabriek in India?
Siliciumfabrieken kunnen steun krijgen ter waarde van 40 % van de eligible capex. In de eerste versie van het programma was dat percentage 50 %.
Wat is het verschil tussen Semicon 1.0 en Semicon 2.0?
Semicon 1.0 richtte zich vooral op het opzetten van productiecapaciteit en ATMP/OSAT-faciliteiten. Semicon 2.0 breidt dat uit met ontwerp, machines en materialen, nieuwe fabrieken, geavanceerde encapsulatie, R&D en training.
Hoeveel geld hebben investeerders beloofd?
De Indiase overheid meldt dat er toezeggingen zijn gedaan voor investeringen in de orde van 1 lakh crore roepies, met projecten die ongeveer 100.000 nieuwe banen kunnen creëren. Dit betreft aankondigingen, geen volledig uitgevoerde investeringen.