India heeft een aanzienlijke sprong gemaakt in zijn半導体beleid met Semicon 2.0, de tweede fase van zijn nationale programma om een eigen chipsindustrie te ontwikkelen. De overheid keurde in juli een begroting van 1,275 biljoen roepies (ongeveer 13 miljard euro) goed om de inspanning uit te breiden van productie en assemblage naar ontwerp, Indiaas intellectueel eigendom, materialen, fabricageapparatuur en onderzoek. Het land beschikt inmiddels over 12 goedgekeurde industriële projecten en drie fabrieken die chips produceren.
De kernpunten van India’s半導体missie in 30 seconden
- India heeft 1,275 biljoen roepies goedgekeurd voor Semicon 2.0, ongeveer 13 miljard euro op de huidige wisselkoers.
- De eerste fase had een budget van 760 miljard roepies en richtte zich vooral op het aantrekken van fabrieken en assemblageactiviteiten.
- Het land telt nu 12 goedgekeurde projecten voor productie in zes staten, waarvan drie al chips produceren.
- Tata Electronics bouwt in Gujarat ’s eerste grote wafelfabriek voor siliciumchips.
- Semicon 2.0 breidt de steun uit naar ontwerp, intellectueel eigendom, materialen, apparatuur, onderzoek en training.
De genoemde waarde vereist precisie: de circa 13 miljard euro betreft niet één enkele fabriek of reeds geïnvesteerd privaat kapitaal. Het betreft het publieke budget dat is goedgekeurd voor Semicon 2.0, bedoeld om de komende jaren verschillende delen van de waardeketen te ondersteunen. Het vorige programma, Semicon India, heeft al veel grotere privaatvastleggingen in concrete projecten aangetrokken.
Het is ook niet de bedoeling om India meteen te transformeren tot een alternatief voor Taiwan of Zuid-Korea op het gebied van geavanceerde productie-nodes. De strategie begint met het opbouwen van een industriële keten die tot enkele jaren geleden nog amper bestond in het land, gebruikmakend van een sterke troef die India al langer bezit: een grote basis van ingenieurs gespecialiseerd in半導体ontwerp.
Van chipontwerp voor anderen naar ook zelf fabriceren in India
De Indiase overheid lanceerde eind 2021 haar eerste grote半導体initiatief, met een budget van 760 miljard roepies.
De eerste fase bood subsidies die tot 50% konden dekken van de kosten voor bepaalde fabricageprojecten, halfgeleiders, samengestelde半導体, Assembly, Testing, Marking and Packaging (ATMP), Outsourced Semiconductor Assembly and Test (OSAT) en ontwerp.
Vier jaar later begint het industriële landschap te veranderen.
In juni 2026 telde de overheid 12 goedgekeurde productieprojecten, met een investeringsbedrag van bijna 1,64 biljoen roepies. Dit omvat één siliciumchipfabriek, twee halfgeleiderassemblage-installaties en negen assemblagefabrieken.
Drie faciliteiten produceerden al chips in juli, volgens het Ministerie van Elektronica en Informatietechnologie (MeitY).
Een van de belangrijkste projecten is dat van Tata Electronics in Dholera, Gujarat.
Het bedrijf ontwikkelt samen met het Taiwanese Powerchip Semiconductor Manufacturing Corporation (PSMC) een fabriek met een geschatte waarde van ongeveer 915.260 miljoen roepies. De beoogde capaciteit ligt rond de 50.000 wafels per maand.
De overheid kondigde in april de speciale economische zone aan die het project zal herbergen. Het beslaat 66,166 hectare, en de autoriteiten schatten dat het ongeveer 21.000 directe en indirecte banen kan genereren.
India heeft ook een ander groot project van Tata Electronics in Assam, gericht op半導体verpakking. De voorziene investering bedraagt 271.200 miljoen roepies, met een verwachte capaciteit van 48 miljoen eenheden per dag.
Micron is een ander belangrijk merk. Hun faciliteit in Gujarat is gericht op de assemblage en test van DRAM- en NAND-producten, met een aangekondigde investering van 225.160 miljoen roepies en een capaciteit van ongeveer 14 miljoen eenheden per week.
De lijst omvat tevens projecten van CG Power, Kaynes Technology, SiCSem, Continental Device India en andere bedrijven.
| Project | Verwachte investering | Activiteit |
|---|---|---|
| Tata Electronics, Gujarat | 915.260 miljoen roepies | Wafelfabricage |
| Tata Electronics, Assam | 271.200 miljoen | Verpakking |
| Micron, Gujarat | 225.160 miljoen | Assemblage en test van DRAM/NAND |
| CG Power, Gujarat | 75.840 miljoen | Assemblage en test |
| Kaynes, Gujarat | 33.070 miljoen | Chipverpakking |
| SiCSem, Odisha | 20.660 miljoen | SiC en verpakking |
Niet al deze projecten bevinden zich op hetzelfde technisch niveau of hebben dezelfde technologische capaciteit. Een assemblagefabriek is niet hetzelfde als een fabriek die circuits op wafels produceert.
Het realiseren van een meer volledige keten is een van de doelen van de tweede fase.
Semicon 2.0 breidt de doelstellingen uit voorbij fabrieken bouwen
De raad van ministers keurde Semicon 2.0 op 15/07/2026 goed, met een totaalbudget van 1,275 biljoen roepies.
De eerste missie bewees dat incentives industriële projecten konden aantrekken. Het nieuwe programma richt zich op het vullen van de ontbrekende schakels rondom die fabrieken.
Het programma is opgebouwd rond zes pijlers, waarvan een van de belangrijkste chipontwerp is.
India beschikt al over een omvangrijke半導体-ingenieursindustrie, maar veel van dat talent werkt voor buitenlandse multinationals. Semicon 2.0 streeft ernaar het aantal bedrijven dat eigen intellectueel eigendom ontwikkelt te vergroten en lokale ontwerpen om te zetten in commerciële producten.
De overheid meldt dat 105 startups chips ontwikkelen binnen het nieuwe ecosysteem. Voor de goedkeuring van Semicon 2.0 had het initiatief Design Linked Incentive (DLI) al 24 ontwerp-projecten geselecteerd voor financiële ondersteuning.
In juni hadden daarnaast 105 bedrijven toegang gekregen tot geavanceerde tools voor Electronic Design Automation (EDA) en werden 23 tape-outs voltooid, het moment waarop een eindontwerp naar een foundry wordt gestuurd voor productie van de eerste wafels.
Semicon 2.0 streeft ernaar deze richting verder te versterken door het ontwikkelen van volledig Indiaas eigendom van de keten, in plaats van het land alleen te laten voorzien in engineeringdiensten.
Een ander belangrijk aspect betreft apparatuur en materialen.
Een chipsfabriek is afhankelijk van lithografiemachines, depositiesystemen, etstechnologieën, calibratietools en testapparatuur, evenals wafels, gassen, chemicaliën en diverse gespecialiseerde materialen. Het bouwen van een fabriek in eigen land betekent niet dat de import wordt geëlimineerd als al deze elementen nog steeds uit het buitenland komen.
Daarom richt de begroting van 2026 zich op drie prioriteiten binnen ISM 2.0: productie van apparatuur en materialen, ontwikkeling van Indiaas eigendom, en het versterken van toeleveringsketens.
Ook worden onderzoeks- en opleidingscentra geïnitieerd die door de industrie worden geleid, om de beschikbaarheid van gespecialiseerd personeel te vergroten.
India heeft nog het moeilijkste deel voor de boeg
Hoewel de omvang van de investeringen India in een andere positie binnen de wereldindustrie kan plaatsen, brengt grootschalige半導体fabricage uitdagingen met zich mee die niet automatisch door financiële incentives worden opgelost.
Fabrieken vereisen stabiele elektriciteit, enorme hoeveelheden ultrapure water, gespecialiseerde logistiek en een netwerk van leveranciers die voldoen aan uiterst strikte productie-eisen.
Daarnaast kost het jaren om op rendabel niveau te komen.
India heeft bovendien een achterstand ten opzichte van Taiwan, Zuid-Korea, Japan, de Verenigde Staten en China, landen die al decennia lang hun supply chains opbouwen.
Daarom is het relevant dat Semicon 2.0 niet alleen draait om het aankondigen van nieuwe fabrieken.
De overheid heeft zelfs een evolutie voorgesteld richting geavanceerdere processen. Officiële documenten uit begin 2026 wijden aandacht aan een toekomstige roadmap voor het ontwikkelen van capaciteiten rondom 3 en 2 nanometer nodes, hoewel dat nog visie is voor de lange termijn en niet momenteel gerealiseerde productiemogelijkheden.
De binnenlandse markt kan een hulpbron zijn voor het land.
India beschikt over een grote elektronica-industrie en is een van ’s werelds voornaamste producenten van mobiele telefoons. Volgens officiële gegevens steeg de elektronische productie van circa 1,9 biljoen roepies in 2014-2015 tot bijna 12 biljoen in 2024-2025. Exporteerwaarden van elektronische producten stegen in dezelfde periode van 380 miljard tot ongeveer 3,3 biljoen roepies.
Deze groei creëert binnenlandse vraag naar chips voor automobiel, telecommunicatie, industriële elektronica, huishoudelijke apparaten, mobiele apparaten, energiesystemen en datacenters.
De overheid mikt erop dat de Indiase半導体markt in 2035 de 200 miljard dollar bereikt. Dit is een doelstelling, geen gegarandeerde prognose, afhankelijk van zowel de vraagontwikkeling als het succes van lopende projecten in productie.
De overgang van Semicon 1.0 naar Semicon 2.0 laat een verschuiving in aanpak zien. India begon met incentives om buitenlandse en nationale bedrijven fabrieken te laten bouwen. Nu richt de focus zich ook op alles eromheen: ontwerp, intellectueel eigendom, toeleveranciers, materialen, apparatuur en vakbekwame professionals.
Daar ligt een groot deel van de uitkomst van de €13 miljard. Huidige fabrieken in India betekenen nog niet automatisch dat er een volledige binnenlandse半導体industrie bestaat. Semicon 2.0 probeert deze kloof te overbruggen.
Veelgestelde vragen
Hoeveel geld zal India besteden aan Semicon 2.0?
De overheid keurde een budget van 1,275 biljoen roepies goed, ongeveer 13 miljard euro. Dit betreft publieke financiering voor het ontwikkelen van het ecosysteem, niet een enkele industriële investering.
Hoeveel半導体fabrieken heeft India goedgekeurd?
In midden 2026 telde de overheid 12 productie- en assemblageprojecten in zes staten, waarvan drie al chips produceren.
Maakt India al geavanceerde chips van 2 of 3 nanometer?
Nee. De overheid heeft een roadmap benoemd voor de ontwikkeling van capaciteit voor 3- en 2-nanometer nodes, maar India beschikt momenteel niet over commerciële productie op dat niveau.
Wat is de grootste chipfabriek die gebouwd wordt in India?
Een van de belangrijkste projecten is de fabriek van Tata Electronics en PSMC in Dholera, Gujarat, met een voorziene investering van 915.260 miljoen roepies en een capaciteit van ongeveer 50.000 wafels per maand.